Σαν Σήμερα Το 1949 Δολοφονείται Ο Κομμουνιστής Γραμματέας Της ΓΣΕΕ, Μήτσος Παπαρήγας

 

Ο Μήτσος Παπαρήγας γεννήθηκε στο Βόλο το 1896 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν φτωχός επαγγελματίας και δύσκολα κατόρθωνε να ζει την οικογένεια με τα πέντε παιδιά του. Σε ηλικία 14 χρονών έγινε σιδεράς και στο οργανωμένο μαζικό κίνημα μπαίνει το 1919, όταν γίνεται μέλος του Σωματείου Μεταλλεργατών Βόλου.

Δαμιανός Βασιλειάδης (1937-2020). Εις ΜΝΗΜΗΝ

 

Δημήτρης Κατσορίδας

Την Πέμπτη, 5 Νοέμβρη, το βράδυ, έφυγε από τη ζωή ο αγαπητός φίλος και σύντροφος Δαμιανός.

Ο ξαφ­νι­κός και ανα­πά­ντε­χος θά­να­τός του, με συ­γκλό­νι­σε, και άρ­χι­σα να θυ­μά­μαι διά­φο­ρα από τις συ­ζη­τή­σεις μας, τις δια­φω­νί­ες μας, τις επι­σκέ­ψεις στο σπίτι του στον Παρ­νασ­σό και διά­φο­ρα άλλα πε­ρι­στα­τι­κά. Με τον Δα­μια­νό πρω­το­συ­να­ντη­θή­κα­με το 2004, όμως τον ήξερα ως όνομα μέσα από την ενα­σχό­λη­σή μου με την πο­ρεία εξέ­λι­ξης του ΠΑΚ-ΠΑ­ΣΟΚ, των πρώ­των χρό­νων. Ποιος ήταν ο Δα­μια­νός; Ας πούμε κά­ποια βιο­γρα­φι­κά στοι­χεία γι’ αυτόν.

25 Απρίλη του 1974. H «Επανάσταση των Γαρυφάλλων»

Στις 25 Απρίλη του 1974, η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», όπως ονομάστηκε από τα γαρύφαλλα που έβαζε στις κάνες των όπλων των στρατιωτών ο λαός, ανέτρεψε το φασιστικό καθεστώς της Πορτογαλίας.

Η κίνηση του στρατού απελευθέρωσε λαϊκές δυνάμεις και ένα πρωτοφανές κίνημα ανατροπής σάρωσε την Πορτογαλία.

Ηγετική μορφή του MFA (ΚΕΔ, Κίνημα Ενόπλων Δυνάμεων) και εκπρόσωπος της αριστερής τάσης ήταν ο Οτέλο Σαράϊβα ντε Καρβάλιο.

Έφυγε Από Τη Ζωή Ο Πρώτος Παρτιζάνος Της Ευρώπης Μανώλης Γλέζος. Του Στέλιου Νικητόπουλου

«O Μανώλης ο Γλέζος, Ζολιό, κοιτάει το φως πίσω απ’ τα σίδερα κι ακόμη με τα δυο του χέρια, σημαδεμένα από τις χειροπέδες, σκουπίζει τα κλαμένα μάτια του κόσμου, σκουπίζει το ιδρωμένο μέτωπο της λευτεριάς και της ειρήνης». Γράμμα στον Ζολιό Κιουρί – Γιάννης Ρίτσος, Αϊ-Στράτης, Νοέμβριος 1950

Στην μνήμη του συντρόφου Κωστή Νικηφοράκη ("Εφυγε" σαν σήμερα το 2007)

Του Γ. Γ.

Σαν σήμερα το 2007 έφυγε από την ζωή ένας ξεχωριστός σύντροφος και αγωνιστής που με τη δράση του και το παράδειγμά του άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Ο Κωστής Νικηφοράκης.

Παρακάτω παραθέτουμε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ", το 2012, όταν οι σύντροφοι του οργάνωσαν πολιτικό μνημόσυνο.

Ο Κωστής Νικηφοράκης γεννήθηκε στις 20 Ιούλη του 1950 σ΄ ένα χωριό της Κισσάμου και από μικρός έδειξε τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του. Στο τέλος των γυμνασιακών του σπουδών αποβλήθηκε απ’ όλα τα σχολεία της χώρας ως «ανατρεπτικό στοιχείο». Χρειάστηκε η παρέμβαση ενός «τοπικού άρχοντα», στον οποίο προσέφυγε η οικογένειά του, για να πάρει το απολυτήριο.
Εφυγε για την Ιταλία το 1968, για να σπουδάσει γιατρός.

5/1/1919 : Η Επανάσταση Των Σπαρτακιστών Στη Γερμανία

Μετά από την αποτυχία της προβοκάτσιας που οργάνωσε η κυβέρνηση στις 23-24 Δεκέμβρη 1918, η αντεπαναστατική αστική τάξη της Γερμανίας επιτάχυνε τις προετοιμασίες για μια αποφασιστική εκστρατεία εναντίον της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής της εργατικής τάξης. Τα λεγόμενα σώματα «εθελοντών» άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Βερολίνο. Στις 4 Γενάρη 1919 ο διευθυντής της Αστυνομίας του Βερολίνου, ο αγαπητός στους εργάτες ανεξάρτητος Αϊγκχορν, απολύθηκε από τη θέση του και αντικαταστάθηκε από τον δεξιό σοσιαλδημοκράτη Ερνστ. Η νέα αυτή πρόκληση αποσκοπούσε να σπρώξει τους εργάτες του Βερολίνου σε μια πρόωρη εξέγερση.

Κλάρα Τσέτκιν, μια μεγάλη επαναστάτρια: 85 χρόνια από το θάνατό της

Κλάρα Τσέτκιν με την Ρόζα Λούξεμπουργκ

Κλείνουν ογδονταπέντε χρόνια από τις 20 Ιούνη του 1933, όταν η γερμανίδα επαναστάτρια Κλάρα Τσέτκιν έφευγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Ο θάνατος τη βρήκε στη Μόσχα όπου είχε καταφύγει για να γλυτώσει από τους Ναζί. Σαν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας και σαν επαναστάτρια που είχε συνδέσει το όνομά της με το διεθνές κίνημα των γυναικών, την πάλη για την απελευθέρωση και το σοσιαλισμό, η Κλάρα Τσέτκιν ήταν το πρότυπο της γυναίκας που έπρεπε να εξοντωθεί.

Λιγότερο από ένα χρόνο πριν το θάνατό της, στις 30 Αυγούστου του 1932, η Τσέτκιν ως η γηραιότερη βουλευτής είχε ανοίξει την τελευταία συνεδρίαση του Ράιχσταγκ, της γερμανικής βουλής. Αντίθετη με τη θεωρία του “σοσιαλφασισμού” του Στάλιν που έφτανε να εξισώνει τους σοσιαλδημοκράτες με τους φασίστες και να εμποδίζει την κοινή δράση ενάντια στους ναζί, έκανε έκκληση για ένα μέτωπο ενότητας όλων των εργαζομένων ενάντια στο φασισμό.

Σαν σήμερα 20/6/1933 αφήνει την τελευταία της πνοή η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν

Σαν σήμερα 20/6/1933 αφήνει την τελευταία της πνοή μια μεγάλη μορφή του διεθνούς γυναικείου και επαναστατικού κινήματος. Η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν

Η Clara Zetkin γεννήθηκε στο Wiederau της Σαξονίας στις 5 Ιουλίου 1857. Γνώρισε και ασπάστηκε τον Σοσιαλισμό και τον Φεμινισμό κατά την διάρκεια των σπουδών της στην Γυναικεία Παιδαγωγική Ακαδημία της Λειψίας.

Το 1881 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Παντρεύτηκε τον μαρξιστή Ossip Zetkin, έναν εξόριστο Ρώσο επαναστάτη. Το ζευγάρι απέκτησε 2 παιδιά πριν τον θάνατο του Ossip από φυματίωση το 1889.

Από το 1891 διευθύνει το γνωστό περιοδικό Die Gleichheit (Η ισότητα).
Μαχόμενη δημοσιογράφος, ανεβάζει την κυκλοφορία του περιοδικού από 11000 φύλλα το 1903 σε 67000 το 1906.

Σαν Σήμερα 28/04/1961 Πεθαίνει Ο Γιάννης Κορδάτος

Σαν σήμερα 28/04/1961 πεθαίνει ο Γιάννης Κορδάτος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μαρξιστές ιστορικούς, με πλούσια βιβλιοπαραγωγή γύρω από το εργατικό και αγροτικό κίνημα, αλλά και την γενική ιστορία της Ελλάδας (από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα).

Γεννήθηκε το 1891 στη Ζαγορά Πηλίου. Υπήρξε στέλεχος του ΣΕΚΕ-ΚΚΕ, μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής (1920-1927), καθώς και Γραμματέας της ΚΕ (1922-1924). Στο διάστημα 1921-1924 διετέλεσε ακόμη διευθυντής του Ριζοσπάστη.

Το Μάρτη του 1927 (3ο Έκτακτο Συνέδριο) διαγράφτηκε από το ΚΚΕ, λόγω αρθογραφίας του «εις την αντικομματικήν εφημερίδα «Ρεβολυσιόν Προλεταριέν» της εκτός του γαλλικού κόμματος δεξιάς, ανταποκρίσεως στρεφόμενης κατά του Κόμματος», καθώς και για το ότι βρισκόταν «επί ολόκληρα έτη εκτός της κομματικής ζωής και δράσεως» (βλ. ΚΚΕ «Επίσημα Κείμενα», τ.2ος, σελ.250).

Συνελήφθη το 1940 για αντιφασιστική αρθογραφία και ξανά το Δεκέμβρη του 1944 από τους Άγγλους. Στη διάρκεια του Εμφυλίου φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Μετά το 1950 δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της ΕΔΑ.

Πηγή: «Ριζοσπάστης»

Σαν Σήμερα Έφυγε ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ το 1883

Ο επικήδειος του Κ.Μαρξ, από τον φίλο του Φ.Ενγκελς, με αφορμή από το θάνατο του το 1883.

Στις 14 του Μαρτη στις 3 παρα τεταρτο το απογευμα,ο μεγαλυτερος εν ζωη στοχαστης επαψε να σκεφτεται. Ειχε αφεθει μόνος για μολις δυο λεπτα,και οταν γυρισαμε τον βρηκαμε στην πολυθρονα του ειρηνικα κοιμισμενο, αλλά για παντα. Μια ανυπολογιστη απωλεια εχουν υποστει και το μαχητικο προλεταριατο της Ευρωπης και της Αμερικης και η ιστορικη επιστημη, με το θανατο αυτου του ανθρωπου. Το κενο που εχει μεινει με την αναχωρηση αυτου του ρωμαλεου πνευματος αρκετα συντομα θα γινει αισθητο.

Σαν Σήμερα Οι Μαρξ, Ένγκελς Δημοσίευσαν Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Σαν σήμερα οι Μαρξ, Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Εμείς διαλέξαμε ορισμένα αποσπάσματα που και σήμερα νομίζουμε ότι έχουν ιδιαίτερη αξία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε μια παραίνεση του Μαρξ: «Να μας χειροκροτάτε λιγότερο και να μας διαβάζεται περισσότερο»
 
Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος
 
Κεφάλαιο 1: Αστοί και Προλετάριοι
 
Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ταξικών αγώνων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν αδιάκοπο αγώνα, πότε καλυμμένο, πότε ανοιχτό, έναν αγώνα που τελείωνε κάθε φορά με έναν επαναστατικό μετασχηματισμό ολόκληρης της κοινωνίας ή με την από κοινού καταστροφή των τάξεων που αγωνίζονταν. Στις προηγούμενες εποχές της ιστορίας βρίσκουμε σχεδόν παντού μια πλήρη διαίρεση της κοινωνίας σε διάφορες κλειστές τάξεις, μια πολύτροπη διαβάθμιση των κοινωνικών θέσεων. 

23 Φλεβάρη 1917 Ξεσπά Η Φεβρουαριανή Επανάσταση

Επιμέλεια Αργυρώ Κραββαρίτη

23 Φλεβάρη 1917 ξεσπά στην Αγία Πετρούπολη η Φεβρουαριανή Επανάσταση, που θα οδηγήσει στις 2 Μαρτίου του 1917 στην πτώση του Τσάρου και τον τερματισμό της χιλιόχρονης βασιλείας στη Ρωσία.

H EΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Των ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΑΓΚΑ, επίκουρου καθηγητή Ιστορίας
Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου
και του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΕΟΝΤΙΔΗ υπ.δρος Ιστορίας Πανεπιστημίου Λομονοσοφ

Οι έντονες αντιπαραθέσεις, οι οποίες χαρακτήριζαν την τσαρική Ρωσία στις αρχές του 20ου αιώνα και οδήγησαν στην επανάσταση του 1905, παρά τις περιορισμένες προσπάθειες μεταρρυθμίσεων του πρωθυπουργού Στολίπιν (1906-1911), οξύνθηκαν στο έπακρο το 1914 λόγω της συμμετοχής την χώρας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αχανής αυτοκρατορία των Ρομανόφ αποδείχτηκε γίγαντας με πήλινα πόδια όταν η μακρόχρονη πολεμική σύγκρουση απαίτησε από την κοινωνία το σύνολο των δυνάμεών της και την οδήγησε στα όρια των ήδη περιορισμένων αντοχών της. Η λειτουργία της πολεμικής μηχανής στηριζόταν στη συνεχώς αυξανόμενη φορολογία και την έκδοση πληθωριστικού χρήματος.

Στις 21 Γενάρη 1924 Πεθαίνει Ο Λένιν

Της Αργυρώς Καββαρίτη

Στις 21 Γενάρη 1924, ώρα 6.50 το βράδυ, ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν άφησε την τελευταία του πνοή στο Γκόρκι. Η είδηση ήταν αναπάντεχη, όχι τόσο γιατί κανείς δεν ήταν έτοιμος να αποδειχτεί ένα τέτοιο γεγονός ως πραγματικό, αλλά κυρίως επειδή λίγες ημέρες πριν η υγεία του είχε βελτιωθεί αισθητά κι άρχισαν να διατυπώνονται υποθέσεις ότι όλα όδευαν προς την πλήρη ανάρρωση

Ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (Влади́мир Ильи́ч Улья́нов), γνωστότερος ως Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν  

Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου του 1870, στην πόλη Σιμπίρσκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

«Λένιν» ήταν ένα από τα επαναστατικά του ψευδώνυμα.

Ο πατέρας του, Ιλγιά Νικολάγιεβιτς Ουλιάνοφ (1831 – 1886), ήταν διευθυντής σχολείου. Η μητέρα του, Μαρία Αλεξάνδροβνα Μπλανκ (1835 – 1916), ήταν κόρη ιατρού που ονομαζόταν Μπεργκ Τρίτο παιδί μιας οκταμελούς οικογένειας, ο Λένιν ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο του Σιμπίρσκ το 1887, όπου κέρδισε χρυσό μετάλλιο για τις επιδόσεις του

ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1905-2003)

Στις 25 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 13 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Κομμουνιστή-Τροτσκιστή μαχητή Λουκά Καρλιάφτη. Μέλος της πιο ηρωικής γενιάς των Ελλήνων κομμουνιστών, αυτής που προσχώρησε στις επαναστατικές ιδέες υπό την άμεση επιρροή της Οκτωβριανής Επανάστασης, συμπλήρωσε περισσότερες από 8 δεκαετίες πλούσιας προσφοράς και παραδειγματικής συνέπειας στην υπόθεση της αλλαγής του κοινωνικού συστήματος και της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.
 

Προσχώρησε στο κίνημα το 1921 ως μέλος της κομμουνιστικής παράταξης του σωματείου των εμποροϋπαλλήλων. Εντάχθηκε στην επαναστατική οργάνωση Αρχείο του Μαρξισμού, και όταν, με την επέμβαση του ίδιου του Λέοντα Τρότσκυ, αυτή η οργάνωση μετεξελίχθηκε το 1930 σε ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης, με την ονομασία ΚΟΜΛΕΑ, ο Λουκάς έγινε γρήγορα ένα από τα κορυφαία οργανωτικά στελέχη της.

99 Χρόνια Από Την Οκτωβριανή Επανάσταση

Πηγή: «ΚΟΝΤΡΑ»

Τη Δεύτερα συμπληρώνονται 99 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Το σημαντικότερο γεγονός όχι μόνο του προηγούμενου αιώνα, αλλά συνολικά της ανθρώπινης Ιστορίας.
Πολλές επαναστάσεις έγιναν πριν την Οκτωβριανή, όμως αυτή είχε μια ειδοποιό διαφορά που την καθιστά το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός: όλες οι προηγούμενες επαναστάσεις αντικαθιστούσαν ένα εκμεταλλευτικό σύστημα με ένα άλλο. Προοδευτικότερο, ασφαλώς, αλλά εκμεταλλευτικό.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση είχε ως στόχο την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ολες οι προηγούμενες επαναστάσεις κατακτούσαν την έτοιμη κρατική μηχανή και την έθεταν στην υπηρεσία της νέας τάξης πραγμάτων, με τις προσαρμογές που ήταν αναγκαίες. Η Οκτωβριανή Επανάσταση τσάκισε το αστικό κράτος και οικοδόμησε έναν εντελώς νέο τύπο κράτους, στο πλαίσιο του οποίου συνενώθηκαν η νομοθετική με την εκτελεστική εξουσία, με στόχο να τραβηχτούν στη διαχείριση όλων των κρατικών υποθέσεων σι πλατιές εργαζόμενες μάζες.

Ο Καλύτερος Τρόπος Να Τιμήσουμε Τον Άρη Είναι Να Απορρίψουμε Τη Στρατηγική Της Ήττας

 Σαν σήμερα γεννιέται ο Άρης Βελουχιώτης προς τιμή του μεγάλου επαναστάτη και καπετάνιου του ΕΛΑΣ δημοσιεύουμαι ένα άρθρο του συντρόφου Λέανδρου Μπόλαρη στην Εργατική Αλληλεγγύη (10-6-2015).

Η επέτειος των εβδομήντα χρόνων από τη «τελευταία μάχη του Άρη Βελουχιώτη» (ο τίτλος της εισήγησης του σ. Δ. Λιβιεράτου στο Μαρξισμό 2015, βλέπε προηγούμενο φύλλο της Ε.Α) αξίζει να τιμηθεί από την Αριστερά και ιδιαίτερα την επαναστατική. Αν η λέξη Βάρκιζα έχει γίνει συνώνυμο της προδοσίας και του ξεπουλήματος, η φιγούρα του Άρη συμβολίζει το δρόμο της ρήξης.

Όμως, δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Η συζήτηση για τη στρατηγική της Αριστεράς σε εκείνη την συγκλονιστική περίοδο έχει ξανανάψει. Παράδειγμα, οι κριτικές της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ στην πολιτική των λαϊκών μετώπων και του «αντιφασιστικού πολέμου» στις δεκαετίες του ’30 και του ’40. Χρειάζεται λοιπόν να συζητήσουμε πολιτικά για τον Βελουχιώτη, την ανταρσία του, τη δύναμή της αλλά και τα όριά της.

Μια άποψη που έχει διατυπωθεί από διάφορες πλευρές (πιο ανοιχτά από τον Γρ. Φαράκο πρώην γ.γ. του ΚΚΕ) είναι ότι η «απειθαρχία» του Βελουχιώτη ήρθε σε μια στιγμή άκαιρη, όταν όλα είχαν κριθεί: οι Σύμμαχοι είχαν χωρίσει την Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής στην συνάντησή τους στην Γιάλτα (Φλεβάρης 1945) και το κίνημα στην Ελλάδα είχε ηττηθεί τον Δεκέμβρη. Ο κόσμος της Αριστεράς δεν ήθελε ρήξεις, ήθελε να πάρει ανάσα. Κι αυτό που χρειαζόταν ήταν μια «ρεαλιστική» ηγεσία.

Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 23ΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1923

Στις 23 Αυγούστου του 1923 στρατός και αστυνομία επιτίθενται σε συγκεντρωμένους απεργούς στο Πασαλιμάνι. 11 νεκροί εργάτες, 100 τραυματίες και 500 περίπου συλλήψεις.

Ιούνιος του 1923. Στην εξουσία βρίσκεται η λεγόμενη «Επαναστατική Κυβέρνησις», των Πλαστήρα, Γονατά. Με πρωθυπουργό τον Στυλιανό Γονατά. Στην πράξη πρόκειται για μια στρατιωτική κυβέρνηση, η οποία παρά τις όποιες διακηρύξεις της περί προοδευτισμού, αστικού εκσυγχρονισμού του τόπου και αριστεροσύνης, δεν έπαυε να ήταν μια κοινή στρατιωτική χούντα, με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός καπιταλιστικού κράτους «έκτακτης ανάγκης».

Ένα ιδιαίτερο γνώρισμα του συγκεκριμένου κυβερνητικού σώματος, είναι ότι για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία απουσιάζουν παντελώς τα προσχήματα περί ταξικής ουδετερότητας του κράτους. Ταυτίζονται ανοικτά και απροκάλυπτα το αστικό κράτος με τα εργοδοτικά συμφέροντα, το αστικό κράτος με την αστική τάξη. Υπουργός Οικονομικών της «Επανάστασης», καθώς και υπεύθυνος για ζητήματα εργατικής πολιτικής, ήταν ο συνειδητοποιημένος για τα συμφέροντα της τάξης του, ο μεγαλοβιομήχανος Ανδρέας Χατζηκυριάκος. Ένας άνθρωπος, που ήταν φανατικά εχθρός κάθε συνδικαλιστικής και πολιτικής δραστηριότητας των εργαζομένων.

Πριν 80 Χρόνια: οι δίκες της Μόσχας / του Λ. Μπόλαρη

Ο Πρόεδρος της Κομμουνιστικής ΔΙεθνούς Γκριγκόρι Ζινόβιεφ 

 

Λέανδρος Μπόλαρης 

Στις 19 Αυγούστου του 1936 μια μεγάλη δίκη ξεκίνησε στη Μόσχα. Αυτοί που κάθονταν στο εδώλιο κατηγορούνταν για εντυπωσιακά εγκλήματα. Ότι τον Δεκέμβρη του 1934 είχαν οργανώσει τη δολοφονία του Σεργκέι Μ. Κίροφ, του γραμματέα της κομματικής οργάνωσης του Λένινγκραντ, δηλαδή του «αφεντικού» της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Ρωσίας. Κι όχι μόνο αυτό αλλά σχεδίαζαν να δολοφονήσουν όλη την ανώτερη ηγεσία της χώρας και τον ίδιο τον Στάλιν. Όταν στις 24 Αυγούστου ο εισαγγελέας Βισίνσκι έκανε την αγόρευσή του ζήτησε «αυτά τα λυσσασμένα σκυλιά να τουφεκιστούν όλοι!»

Σε αυτά τα «σκυλιά» -οι κατηγορούμενοι ήταν συνολικά 16- συγκαταλέγονταν o Ζινόβιεφ, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από το 1901 και των μπολσεβίκων από το 1903, μέλος της ΚΕ των μπολσεβίκων το 1917, και πρόεδρος της Κομμουνιστικής Διεθνούς μέχρι το 1926, ο Κάμενεφ, μέλος του κόμματος από το 1901, της ΚΕ των μπολσεβίκων και αναπληρωτής του Λένιν σαν πρόεδρος του συμβουλίου των λαϊκών επιτρόπων (πρωθυπουργός), ο Ιβάν Σμιρνόφ, εργάτης μέλος του ΣΔΕΚΡ από το 1899, μπολσεβίκος από το 1903, επικεφαλής των σοβιέτ και του κόκκινου στρατού που τσάκισε την αντεπανάσταση στα Ουράλια και την Σιβηρία το 1918-20.

Καρλ Λίμπκνεχτ 1871 – 1919

Γερμανός πολιτικός και δικηγόρος. Συνιδρυτής με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ της Ένωσης Σπάρτακος (Spartakusbund στα γερμανικά), της αριστερής ριζοσπαστικής πολιτικής οργάνωσης που μετεξελίχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας. Είναι γνωστός για την αντίθεσή του στη συμμετοχή της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον ρόλο του στην Εξέγερση των Σπαρτακιστών τον Ιανουάριο 1919.

Ο Καρλ Λίμπκνεχτ (Karl Liebknecht) γεννήθηκε στη Λειψία στις 13 Αυγούστου 1871. Ήταν γιος του Βίλχελμ Λίμπκνεχτ, ιδρυτικού μέλους του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Γερμανίας (από το 1891 Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας) και της δεύτερης συζύγου του Ναταλίε Ρεχ. Με την οικονομική βοήθεια του κόμματος σπούδασε νομικά και πολιτική οικονομία στα Πανεπιστήμια Λειψίας και Βερολίνου. Τη διετία 1893-1894 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και το 1900 άνοιξε δικηγορικό γραφείο στο Βερολίνο, μαζί με τον αδελφό του Τέοντορ. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και παντρεύτηκε τη Γιούλια Παραντίς, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

Ως δικηγόρος, ο Λίμπκνεχτ υπερασπιζόταν συχνά αριστερούς πολίτες, που κατηγορούνταν για σοσιαλιστική προπαγάνδα και δεν έχανε την ευκαιρία να περνά πολιτικά μηνύματα, καταγγέλλοντας το στρατοκρατικό καθεστώς που κυβερνούσε τη Γερμανία. Το 1907 έγινε πρόεδρος της νεολαίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, θέση που διατήρησε έως το 1910.

Εμιλιάνο Ζαπάτα (Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1879): «Καλύτερα να πεθάνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός»

Της Αλέκας Ζορμπαλά

«Καλύτερα να πεθάνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός»

Εμιλιάνο Ζαπάτα!

Ένας από τους αγνότερους, από τους πλέον εμπνευσμένους και αποφασισμένους επαναστάτες, ο ηγέτης της Μεξικανικής Αγροτικής Επανάστασης, του κινήματος των Ζαπατίστας, που πήρε το όνομά του ταυτιζόμενο με το σύνθημά του-στρατηγικό στόχο «Γη και Ελευθερία» «Tierra y Libertad».

Το περίφημο Σχέδιο της Αγιάλα, το «πρόγραμμα» του Ζαπάτα, με σημερινή πολιτική ορολογία, προέβλεπε, μεταξύ άλλων:
«Οι γαίες, τα δάση και το νερό... θα αποδοθούν αμέσως στα χωριά ή τους πολίτες που τα δικαιούνται... επειδή οι περισσότεροι Μεξικάνοι δεν έχουν τίποτε στην κατοχή τους πλην της γης στην οποία περπατούν... το ένα τρίτο από τις περιουσίες αυτές θα απαλλοτριωθεί... ώστε όλοι οι κάτοικοι κι όλα τα χωριά του Μεξικού να αποκτήσουν ejidos (χωράφια, γη)».