ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1905-2003)

Στις 25 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 17 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Κομμουνιστή-Τροτσκιστή μαχητή Λουκά Καρλιάφτη. Μέλος της πιο ηρωικής γενιάς των Ελλήνων κομμουνιστών, αυτής που προσχώρησε στις επαναστατικές ιδέες υπό την άμεση επιρροή της Οκτωβριανής Επανάστασης, συμπλήρωσε περισσότερες από 8 δεκαετίες πλούσιας προσφοράς και παραδειγματικής συνέπειας στην υπόθεση της αλλαγής του κοινωνικού συστήματος και της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.

Προσχώρησε στο κίνημα το 1921 ως μέλος της κομμουνιστικής παράταξης του σωματείου των εμποροϋπαλλήλων. Εντάχθηκε στην επαναστατική οργάνωση Αρχείο του Μαρξισμού, και όταν, με την επέμβαση του ίδιου του Λέοντα Τρότσκυ, αυτή η οργάνωση μετεξελίχθηκε το 1930 σε ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης, με την ονομασία ΚΟΜΛΕΑ, ο Λουκάς έγινε γρήγορα ένα από τα κορυφαία οργανωτικά στελέχη της.

Φραγκίσκος Τζουλάτι (1897-1943)

Φραγκίσκος Τζουλάτι 

Το τέλος του φλογερού επαναστάτη Φραγκίσκου Τζουλάτι παρέμεινε ξεχασμένο για κοντά 50 χρόνια. Και όμως, τόσα λέγονταν για τη δράση του, αλλά για το πέρας της ζωής του υπήρχε σιωπή.

Ο μεγάλος αυτός επαναστάτης άφησε την τελευταία του πνοή στη Σύρα στις 13 Νοέμβρη του 1943. Το μάθαμε ερευνώντας στα φύλλα της ιστορικής επαναστατικής εφημερίδας «Πάλη των Τάξεων», που αναφέρει ότι οι τελευταίες ασχολίες του ήταν σε σχέση με τη στήριξη των εξόριστων κομμουνιστών της Τζιας, που είχαν μεταφερθεί δέσμιοι στη Σύρα. Βλέπετε ότι ακόμα και σήμερα μαθαίνουμε από την αποσιωπημένη ιστορία μας πράγματα… Το τέλος του φλογερού αυτού επαναστάτη, λοιπόν, είχε απόλυτη σχέση με τις ιδέες του ανθρωπισμού, της αλληλοβοήθειας και της δράσης. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά...

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ :H Eπιθανάτια Kρίση Tης Ευρωπαϊκής Ένωσης Eλπίδα Aνάτασης Για Το Εργατικό Κίνημα

Ενώ τα εργασιακά μέτρα του 3ου Μνημονίου απειλούν να μετατρέψουν τους Έλληνες εργάτες σε ιδανικούς δούλους για υποψήφιους «επενδυτές»-άρπαγες, μπροστά μας ανοίγεται μια ιστορική ευκαιρία: Είναι η βαθιά κρίση της καπιταλιστικής Ε.Ε., που πρέπει η πανευρωπαϊκή εργατική μας τάξη να την εκμεταλλευτεί για να περάσει στην αντεπίθεση.

Η εργατική μας τάξη χρειάζεται πάνω απ’ όλα μια ηγεσία. Μια ηγεσία που δεν θα την τραβάει η αστική τάξη από τη μύτη, αλλά που θα αγωνίζεται αδιάλλακτα για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

1. Μπορεί το κλίμα μιας σχετικής «ηρεμίας» να κυριαρχεί ακόμα γύρω μας, αλλά στην πραγματικότητα τούτο το φθινόπωρο συσσωρεύονται εκρηκτικές αντιθέσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Πίσω μας έχουμε την ιστορική εξέλιξη του Brexit, που έχει ανοίξει έναν δρόμο διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και μπροστά μας έχουμε την κομβικής σημασίας μάχη του εργασιακού, από την οποία θα κριθεί αν η ελληνική εργατική μας τάξη θα μπορέσει να κερδίσει «έδαφος» στην πάλη της για επιβίωση, ή θα βυθιστεί ακόμα περισσότερο στο φάσμα της τριτοκοσμοποίησης.

Έναν Αιώνα Πριν, Ο Λένιν Προβλέπει Με Ακρίβεια Τον Ουτοπικό Και Αντιδραστικό Χαρακτήρα Της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης στις συνθήκες του καπιταλισμού θα ισοδυναμούσαν με συμφωνία για το μοίρασμα των αποικιών. Στον καπιταλισμό, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη βάση, άλλη αρχή μοιρασιάς εκτός από τη δύναμη. Ο δισεκατομμυριούχος δεν μπορεί να μοιράσει με οποιονδήποτε άλλο το “εθνικό εισόδημα” μιας καπιταλιστικής χώρας παρά μόνο “ανάλογα με το κεφάλαιο” (κι ακόμη πρέπει να προσθέσουμε ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο θα πάρει περισσότερα απ’ όσα του αναλογούν). Καπιταλισμός σημαίνει ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και αναρχία στην παραγωγή.

Το να κηρύσσει κανείς μια “δίκαιη” μοιρασιά του εισοδήματος σε μια τέτοια βάση είναι προυντονισμός, στενοκεφαλιά μικροαστού και φιλισταίου… Στις συνθήκες του καπιταλισμού είναι αδύνατη μια ισόμερη οικονομική ανάπτυξη των διαφόρων οικονομιών και των διαφόρων κρατών. Στις συνθήκες του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρχουν άλλα μέσα για την αποκατάσταση από καιρό σε καιρό της παραβιασμένης ισορροπίας εκτός από τις βιομηχανικές κρίσεις και τους πολέμους... Φυσικά, είναι δυνατές προσωρινές συμφωνίες ανάμεσα σε καπιταλιστές και ανάμεσα σε κράτη. Μ’ αυτή την έννοια, μπορεί να δημιουργηθούν και οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης σαν συμφωνία των Ευρωπαίων καπιταλιστών... Με ποιο σκοπό; Μόνο με το σκοπό να πνίξουν από κοινού τον σοσιαλισμό στην Ευρώπη και να περιφρουρήσουν από κοινού τις ληστεμένες αποικίες ενάντια στην Ιαπωνία και την Αμερική… Οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα σε καπιταλιστικό καθεστώς είναι είτε απραγματοποίητες είτε αντιδραστικές’.

                                                                                                   

Για το σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, εφημερίδα «Σοτσιαλντεμοκράτ», 23.8.1915

Δημοσιεύθηκε στην εφ. Σοσισαλιστική Προοπτικη, Ιούνιος 2016