Ο Μαρξισμός του Αλτουσέρ / του Πάνου Γκαργκάνα

του Πάνου Γκαργκάνα

Φέτος κλείνουν 50 χρόνια από την έκδοση του βιβλίου του Λουί Αλτουσέρ «Για τον Μαρξ» και η επέτειος γιορτάζεται με την ελληνική έκδοση του βιβλίου από τις εκδόσεις «Εκτός Γραμμής». Η απήχηση που είχε και έχει ο Αλτουσέρ, βέβαια, φτάνει πολύ πιο πλατιά από τη συγκεκριμένη εκδοτική ομάδα. Ο ίδιος ήταν στέλεχος του Γαλλικού ΚΚ και τα κείμενά του επηρέασαν την αριστερή πολιτικοποίηση που ξεπήδησε από τον Μάη του 1968. Αυτή η επιρροή είναι ιδιαίτερα έντονη στην ελληνική περίπτωση χάρη στο έργο του Νίκου Πουλαντζά. Ανάμεσα στους πιο γνωστούς πανεπιστημιακούς οπαδούς του σήμερα είναι ο πρώην υπουργός Παιδείας και νυν Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς.

Συμπόρευση με Αλτουσέρ - Γιατί το κράτος είναι μια μηχανή της άρχουσας τάξης

Στο παρακάτω κείμενο ο Αλτουσέρ (σε αντίθεση με τον Πουλαντζά), βλέπει το ''μηχανιστικό'' και ''εργαλειακό'' χαρακτήρα του Κράτους.

http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1127&Itemid=29

Το παρακάτω απόσπασμα συνοψίζει την ουσία, ότι το Κράτος έχει έναν σκληρό πυρήνα που δεν ''συμπυκνώνει συσχετισμούς δυνάμεων'', αλλά είναι εργαλείο και μηχανή της άρχουσας τάξης. 

Για Τον Μαρξ / του Λουί Αλτουσσέρ

Οι κομμουνιστές αγωνίζονται για την κατάργηση των τάξεων και για μια κομμουνιστική κοινωνία, όπου κάποια μέρα όλοι οι άνθρωποι θα ’ναι ελεύθεροι κι αδερφωμένοι. Ολόκληρη η κλασική μαρξιστική παράδοση όμως απέφυγε να χαρακτηρίσει το μαρξισμό σαν ανθρωπισμό. Γιατί; Επειδή πρακτικά, δηλαδή στα γεγονότα, τη λέξη ανθρωπισμός την εκμεταλλεύεται η αστική ιδεολογία, και τη χρησιμοποιεί για να καταπολεμήσει, δηλαδή να σκοτώσει, μιαν άλλη, αληθινή και για το προλεταριάτο ζωτική λέξη: την ταξική πάλη.

Λουί Αλτουσσέρ

Το Ζήτημα Της Εξουσίας Στον Αλτουσέρ Και Τον Φουκώ

Φουκώ

Αλτουσέρ

Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε να διερευνήσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Αλτουσέρ και ο Φουκώ διαπραγματεύονται την έννοια της εξουσίας. Ο λόγος της διερεύνησης αυτής προκύπτει, όπως θα δούμε και εκτενέστερα, από τις ούτως ή άλλως υπαρκτές συγκλίσεις (αλλά και τις αποκλίσεις) των εν λόγω στοχαστών, καθώς και οι δύο μοιράζονται τρόπον τινά την ίδια ιστορική και διανοητική αφετηρία [1]. Βεβαίως, με το πέρασμα του χρόνου τα έργα τους αποκλίνουν σημαντικά, ιδίως σ’ ό,τι αφορά το πολιτικό διακύβευμα που πρεσβεύει το καθένα, σε σημείο που να οδηγούνται σε αντιπαράθεση [2] .