Πέτρος Παπακωνσταντίνου / Επισιτιστική Κρίση Απειλεί Όλο Τον Κόσμο

«Ρωσία και Ουκρανία καλύπτουν το 25% των εισαγωγών σιτηρών παγκοσμίως. Εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο Θα πουν το ψωμί ψωμάκι»

«Φοβάμαι ότι ζούμε κάτι πολύ χειρότερο από τον Ψυχρό Πόλεμο. Μοιάζει σαν να βρισκόμαστε στην παραμονή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έχουμε “θερμό” πόλεμο ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες σε έκταση χώρες της Ευρώπης που απειλεί για πρώτη φορά μετά το 1945 τα σύνορα του ΝΑΤΟ», είπε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, ο δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου.

Τι Συμβαίνει Στο Καζακστάν; / Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αν πιστέψουμε τα ισχυρότερα αγγλόφωνα μέσα, αυτό που διαδραματίζεται στο Καζακστάν είναι μια ακόμη “έγχρωμη επανάσταση” αθώων διαδηλωτών σε πρώην σοσιαλιστική χώρα, την οποία απειλεί να συντρίψει η πάντα επίφοβη ρωσική αρκούδα. Το μενού των δυτικών πρακτορείων καταπίνουν αμάσητα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, για να επιβεβαιώσουν άλλη μία φορά πόσο φτηνή και αναξιόπιστη έχει καταντήσει η εγχώρια δημοσιογραφία την τελευταία δεκαετία. Οι εξελίξεις στο Καζακστάν είναι όντως δραματικές και εγκυμονούν σοβαρές διεθνείς επιπτώσεις, αλλά δεν μπορούν να ερμηνευτούν με παρωχημένα, ψυχροπολεμικά στερεότυπα.

Ο Χιονιάς, Το Δράμα Του κ. Μάνου Και Η Τραγωδία Της Αμερικής / του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, η ζωή δεν ήταν και τόσο σκληρή με τον κ. Στέφανο Μάνο. Πρόεδρος του ΣΕΒ ο παππούς του, ιδιοκτήτρια της βιομηχανίας “Αλλατίνη” η μητέρα του, διευθυντής του Ευαγγελισμού ο πατέρας του. Μετά τις σπουδές του στη Ζυρίχη και το Χάρβαρντ, δεν δυσκολεύτηκε να βρει δουλειά. Ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση προτού πουλήσει τις μετοχές του και αφοσιωθεί, ζάπλουτος πια, στην πολιτική. Ως υπουργός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, υπερασπίστηκε το περιβάλλον με εμβληματικά μέτρα, όπως η επιβολή κεφαλικού φόρου 50 δραχμών στη βενζίνη- τότε ήταν που γνώρισε μέρες δόξας το σύνθημα “καλύτερα παπάκι, παρά με Μητσοτάκη”. Αλλά το μεγάλο πάθος του ήταν το λιγότερο κράτος. Μπροστά του, ακόμη και η Μάργκαρετ Θάτσερ φάνταζε κρυπτοσοσιαλίστρια. Ξανά και ξανά έλεγε ότι αυτός ο τόπος δεν θα δει άσπρη μέρα αν δεν απολυθούν 400.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Οι εκπαιδευτικοί του δημοσίου ήταν ο αγαπημένος του στόχος. Υποστήριζε εντελώς σοβαρά ότι πρέπει να μειωθούν από 170.000 σε 50.000 κι ότι αυτό δεν θα βλάψει κανέναν, όπως κατά τη γνώμη του υποδήλωνε το παράδειγμα της Φινλανδίας.

Η Ταξική Διάσταση Των Αμερικανικών Εκλογών / Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, η νίκη του Τζο Μπάιντεν διαγραφόταν βέβαιη. Παρότι επωφελήθηκε από την τύχη για να κερδίσει με οριακή διαφορά κρίσιμες πολιτείες που του δίνουν την πλειοψηφία στο εκλεκτορικό κολέγιο, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τη λαϊκή του νομιμοποίηση. Ο πρώην αντιπρόεδρος του Ομπάμα πήρε πάνω από 74,5 εκατομμύρια ψήφους, περισσότερους από κάθε άλλο υποψήφιο στην ιστορία των ΗΠΑ και τουλάχιστον 4 εκατομμύρια περισσότερους από τον Τραμπ.

Καθυστερημένο Αντίο Στον Γιώργο Δελαστίκ

 Γ. Δελαστίκ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Καθημερινή, 22 Οκτωβρίου 2022

Θα έπρεπε να έχει γραφτεί από την περασμένη Πέμπτη αυτό το κείμενο, αλλά τα χέρια ήταν βαριά. Μπερδεύονται τα πλήκτρα, θολώνει η οθόνη όταν καλείσαι να μιλήσεις για την αμετάκλητη απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκες χαρές, λύπες, όνειρα και προσπάθειες για τρεις δεκαετίες.

Ο Δάσκαλος, Ο Σύντροφος, Ο Φίλος

Γ. Δελαστίκ

Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Υπήρξα για χρόνια βουλιμικός αναγνώστης του Γιώργου Δελαστίκ, προτού τον γνωρίσω προσωπικά. Μαζί με τον Θανάση Παπαρήγα, τη Δώρα Σαρρή και άλλους συντρόφους, μας χάριζαν μέσα από τις στήλες του Ριζοσπάστη μια σφαιρική, υψηλής ποιότητας κάλυψη των διεθνών ζητημάτων. Συναρπαστικός στα ρεπορτάζ και στα πρώτα του βιβλία, διορατικός στις αναλύσεις του, πένα που έσπαγε κόκκαλα, ευρυμαθής και πολύγλωσσος, ο Γιώργος είχε κερδίσει σεβασμό και αναγνώριση σε ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, ακόμη και στις γραμμές πολιτικών αντιπάλων μας, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80

Γεωπολιτικές Αντιθέσεις Στο Σύγχρονο Ιμπεριαλισμό

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τη συμβολή μου σε διεθνές συνέδριο που οργάνωσε ο Μαρξιστικός Χώρος Έρευνας και Μελετών τον Νοέμβριο του 2018 με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ. Περιέχεται στο συλλογικό έργο "Αντέχουν οι ιδέες του Μαρξ;" που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις "Τόπος".

Ευρώπη- Κίνα : Εταίροι Ή Aντίπαλοι;

Ενώ στις ΗΠΑ το αντικινεζικό μένος έχει γίνει εθνικό σπορ, η ΕΕ αναζητά κοινή γραμμή προσέγγισης του ασιατικού γίγαντα

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Καθημερινή, 28 Ιουνίου 2020

Το Μεγάλο Άλμα Του Κατασκοπευτικού Καπιταλισμού / Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Το τελευταίο μου βιβλίο Άνθρωποι και Ρομπότ: Οι προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης (Λιβάνης, 2020) είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει μόλις τρεις εβδομάδες πριν από το lockdown. Θέλω να πιστεύω, όμως, ότι τα θέματα που θίγει (τηλε- εργασία, αυτοματοποίηση, καπιταλισμός της πλατφόρμας, τεχνητή νοημοσύνη στην Ιατρική, γενικευμένη παρακολούθηση, σύγκρουση ΗΠΑ- Κίνας στο πεδίο των νέων τεχνολογιών κ.α.) είναι ακόμη περισσότερο επίκαιρα σήμερα από την προ- κορωνοϊού εποχή. Όπως συνέβη σε άλλους τομείς της οικονομίας, της γεωπολιτικής και του πολιτισμού, η πανδημία δεν δημιούργησε μια νέα πραγματικότητα εκ του μηδενός, αλλά έδρασε ως ισχυρός επιταχυντής τάσεων ιστορικών διαστάσεων, οι οποίες ήδη βρίσκονταν σε εξέλιξη.

Η Νέα Κανονικότητα Της Φτώχειας / Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Για πρώτη φορά από την ίδρυσή τους, το 1971, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έστειλαν συνεργεία ανθρωπιστικής βοήθειας σε Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία, όπου ο πληθυσμός των αστέγων διογκώθηκε απότομα[1]. Από τα μέσα Απριλίου, τα εστιατόρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε Βρυξέλλες και Στρασβούργο μοιράζουν από 1.000 γεύματα την ημέρα σε φτωχούς. Οι ουρές ανθρώπων με κουπόνια σίτισης μακραίνουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Σε πανηπειρωτική κλίμακα, οι αιτήσεις για επισιτιστική βοήθεια αυξήθηκαν κατά 25% τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τραπεζών Τροφίμων (FEBA).

Πρωτομαγιά 2020 : Σιγή Πριν Τη Θύελλα / του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αν κάτι σφράγισε το 2019, ήταν το παλιρροϊκό κύμα των ογκωδέστατων και χρονικά παρατεταμένων λαϊκών κινημάτων διαμαρτυρίας σε σειρά χωρών, από τη Χιλή μέχρι το Λίβανο κι από τη Γαλλία μέχρι το Ιράκ, με κοινό παρονομαστή τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Ακόμη και η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου αναγκάστηκε να αφουγκραστεί τη «μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων», απονέμοντας βραβεία Όσκαρ σε δύο ταινίες με θέμα τη διάχυτη πληβειακή οργή, τα Παράσιτα και τον Τζόκερ.