Ο Μαρξισμός, Ο Πόλεμος Και Το Ουκρανικό Ζήτημα

Του Γιώργου Κολλιά

«..Οι σοσιαλιστές που δεν αντιλαμβάνονται ότι ο δοσμένος πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός, που δεν τον εξετάζουν ιστορικά, τίποτε δεν θα καταλάβουν σ αυτόν τον πόλεμο και είναι ικανοί με παιδική αφέλεια να τον φανταστούν με την εξής μορφή: ένας την νύχτα αρπάζει τον άλλον από το λαιμό και οι γείτονες είναι αναγκασμένοι να σώσουν το θύμα της επίθεσης ή να «κλειστούν» μέσα δειλά (έκφραση του Πλεχάνοφ), επειδή φοβούνται τον καυγά. Δεν θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να γελαστεί και δεν θα αφήσουμε τους αστούς συμβουλάτορες να εξηγήσουν τον πόλεμο έτσι απλά, ότι ζούσαμε κάποτε ειρηνικά, ο ένας επιτέθηκε, ο άλλος υπερασπίζει τον εαυτό του». Λένιν, Άπαντα τόμος 26 σελ. 31»

Τα Συμφέροντα Τους Χωρίζουν, Ο Αντικομμουνισμός Τους Ενώνει / του Μπάμπη Συριόπουλου

Μπάμπης Συριόπουλος - ΠΡΙΝ

Οι δύο εμπόλεμες πλευρές σε έναν άδικο κι από τις δύο πλευρές πόλεμο για αστικά συμφέροντα, επικαλούνται την ιστορία. Το ουκρανικό καθεστώς ανατρέχει στο παρελθόν των Ουκρανών εθνικιστών κατά της σοβιετικής εξουσίας. Ο Β. Πούτιν από την πλευρά του, το συναγωνίζεται σε αντικομμουνισμό, αποκηρύσσοντας τους μπολσεβίκους και τον Λένιν τονίζοντας τα δικαιώματα της «ιστορικής Ρωσίας».

Θρησκευτικό Σκοτείνιασμα, του Θανάση Σκαμνάκη

Ο 19ος είναι ο αιώνας έβαλε αποφασιστικά, υπό την επίδραση της γαλλικής επανάστασης, το θέμα της θρησκείας ως κρίσιμο πρόβλημα της φιλοσοφίας. Κι έτσι η γερμανική φιλοσοφική σκέψη, ολοφάνερη απόδειξη του ριζοσπαστισμού της όπως λέει ο Μαρξ, «ξεκινάει από μια αποφασιστική κατάργηση της θρησκείας».

Όπως το διατύπωσαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς αυτή η πολεμική και η αποκαθήλωση της θρησκείας είναι αποφασιστικής σημασίας βήμα για την αποκατάσταση της θέσης του ανθρώπου στον κόσμο, ως του πιο σπουδαίου όντος, ότι ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο το υπέρτατο αγαθό.

Υπάρχει Στην Ελλάδα Σήμερα Επαναστατική Αριστερά; / του Νίκου Νικήσιανη

Γρήγορο κουίζ: θυμάστε ποιο είναι το «Κίνημα 26^ης Ιουλίου»; Συγκροτήθηκε το 1955, ξεκίνησε μία ένοπλη επανάσταση το 1956, μπήκε νικηφόρο στην Αβάνα την Πρωτοχρονιά του 1959. Ένα χρόνο μετά, οι Βιετκόνγκ ιδρύουν επίσημα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, πολεμάνε για 15 χρόνια και τελικά νικάνε τις ΗΠΑ.

Τόσα περίπου χρόνια πήρε και στους Μπολσεβίκους: συγκροτήθηκαν το 1903, διασπώντας ένα κόμμα που ιδρύθηκε μόλις πέντε χρόνια πριν. 14 χρόνια μετά, μάλωναν για το αν θα διοργάνωναν ή όχι την Οκτωβριανή επανάσταση. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας πάλι είναι μόνο λίγων ημερών όταν πρωταγωνιστεί στην πρώτη, ατυχή, εξέγερσή του, τον Γενάρη του 1919.

Επίθεση Στο Καπιτώλιο : Πρώτες Αψιμαχίες Εμφυλίου Πολέμου

του Marcelo Ramal

Έγκριτοι ανταποκριτές στην Ουάσιγκτον συμφωνούν και υπογραμμίζουν την ευκολία -για να μην πω την ατιμωρησία- με την οποία οι ρατσιστικές και φασιστικές ομάδες που υποστηρίζουν τον Τραμπ εισέβαλαν στο Καπιτώλιο σήμερα το απόγευμα [6/1/2021], για να εμποδίσουν τη συνεδρίαση της Γερουσίας που επρόκειτο να πιστοποιήσει τη νίκη του Τζο Μπάιντεν στις προεδρικές εκλογές. Παρόλο που αυτή η νίκη υποστηρίζεται από μια διαφορά 7 εκατομμυρίων ψήφων και 74 εκλεκτόρων, η εισβολή των υποστηρικτών του Τραμπ ανέβαλε την επικύρωση του Τζο Μπάϊντεν ως προέδρου, μόλις δύο εβδομάδες πριν από το νόμιμο διορισμό του. Ανεξάρτητα από το αν οι ομοσπονδιακές δυνάμεις καταφέρνουν να ελέγξουν το πραξικόπημα, ένα σπονδυλικό κάταγμα υπάρχει στο σώμα της πολιτείας και του Αμερικανικού πολιτικού καθεστώτος. Στο Καπιτώλιο, τα πρώτα επεισόδια ενός εμφυλίου πολέμου έχουν ήδη σημειωθεί.

Δημήτρης Γληνός : Για Τη Διαφορά Φιλανθρωπίας Και Αλληλεγγύης

 “Μέσα σ’ αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία ….

… Απέναντι στην απέραντη τούτη τραγωδία, η βοήθεια που η επίσημη και ιδιωτική φιλανθρωπία καταπιάνεται να δώσει δεν είναι ούτε σα σταγόνα νερού σε φλογισμένο καμίνι. Τα ελατήριά της άλλως τε δεν είναι καθαρά. Για να υπάρχει της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα.

Μήπως Χρωστάμε Χάρη Σε Μητσοτάκη Και Χρυσοχοΐδη; / του Γ. Ελαφρού

Γιάννης Ελαφρός

Η χθεσινή μέρα ήταν η τέλεια ύβρις από την κυβέρνηση προς τη δημοκρατία, τις ελευθερίες και την μνήμη ενός 15χρονου παιδιού που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από δύο αστυνομικούς σε υπηρεσία στα Εξάρχεια. Η χουντικού τύπου απαγόρευση κάθε συνάθροισης άνω των τριών ατόμων που ουσιαστικά καταλύει το Σύνταγμα, η θηριώδης αστυνομική παρουσία στο κέντρο της Αθήνας και των άλλων πόλεων, οι μαζικές προσαγωγές (374) και συλλήψεις (153) χωρίς να γίνουν καν επεισόδια ή συγκρούσεις και η απαγόρευση προσέγγισης του σημείου δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ακόμα και για να αφήσει ένα λουλούδι ένας πολίτης ή ένα ζευγάρι, ήταν πολλαπλά αποκαλυπτικά και συγκλόνισαν συνειδήσεις, πολύ πέρα από τον κύκλο του κινήματος.

Τα Δεκεμβριανά Του 1944

αναδημοσίευση από παλιότερο φύλλο της Εργατικής Πάλης

Ο Δεκέμβρης του 1944 είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές του ελληνικού εργατικού κινήματος, τόσο γιατί πρόκειται για την ένοπλη εξέγερση του αθηναϊκού λαού απέναντι στους άγγλους ιμπεριαλιστές και την ελληνική αστική τάξη, όσο και γιατί αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες και πιο διδακτικές προδοσίες του ΚΚΕ και του σταλινισμού.

Ήδη από τον Δεκέμβρη του 1943 ο Τσόρτσιλ σκεφτόταν την αποστολή βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, καθώς το ΕΑΜ έλεγχε σχεδόν το 90% της χώρας. Η επικύρωση των σχεδίων του βρετανικού ιμπεριαλισμού για την Ελλάδα θα αρχίσει να πραγματώνεται τον Οκτώβρη του ’44, στη Διάσκεψη της Μόσχας, όταν Τσόρτσιλ και Στάλιν χώρισαν τη νοτιοανατολική Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής και συμφώνησαν πως η Ελλάδα θα παρέμενε στην επιρροή του βρετανικού ιμπεριαλισμού.

Γαλλία : Σφαλιάρα Για Τον Μακρόν / του Γ. Πίττα

Μια σφαλιάρα που θα μείνει στην ιστορία έφαγε ο Μακρόν από τις εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που το περασμένο Σάββατο ξεχύθηκαν εν μέσω πανδημίας στους δρόμους του Παρισιού και εβδομήντα ακόμη γαλλικών πόλεων ενάντια στο νόμο «συνολικής ασφάλειας» που ψήφισε η Βουλή και ανάμεσα σε άλλα απαγορεύει την βιντεοσκόπηση μπάτσων που βιαιοπραγούν.

Ήδη μέσα στην κυβέρνηση έχει ξεσπάσει κρίση με τον πρωθυπουργό της Γαλλίας Καστέξ να δηλώνει ότι θα συστήσει μια «ανεξάρτητη επιτροπή» που θα επανεξετάσει το νόμο (που ψήφισε η Βουλή και αναμένεται η έγκρισή του από την γερουσία) όσον αφορά στο επίμαχο άρθρο 24. Ο υπουργός Εσωτερικών Νταρμαμέν δήλωσε ότι επιμένει στο νόμο που ψηφίστηκε αλλά την Δευτέρα, ο Κριστόφ Καστανέρ, ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας του Μακρόν ανακοίνωσε ότι το εν λόγω άρθρο θα γραφτεί εξαρχής.

Η Χαρά Της Πρεσβείας Η Έρευνα Εναντίον Των Ηγετών Της Αριστεράς / του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μέχρι την Μιχαλακοπούλου πρέπει να ακούστηκαν οι επευφημίες χαράς των Αμερικανών από την πρεσβεία στο άκουσμα ότι τελικά έπιασε τόπο η καταγγελία του πρώην συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Φαήλου Κρανιδιώτη, εναντίον της πορείας για το Πολυτεχνείο. Η καταγγελία αφορούσε την παρουσία των πολιτικών αρχηγών της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25) στις πορείες για το Πολυτεχνείο. Βάσει αυτής της καταγγελίας η εισαγγελέας Πρωτοδικών Σωτηρία Παπαγεωργακοπούλου έδωσε εντολή στην Κρατική Ασφάλεια να διενεργήσει προκαταρκτική έρευνα για το κατά πόσο διαπράχθηκαν τα αδικήματα της παραβίασης των μέτρων κατά του κορονοϊού και της διέγερσης σε ανυπακοή.

Η Γαλλία Σε Σκοτεινό Τούνελ / του Θόδωρου Κουτσουμπού

του Θόδωρου Κουτσουμπού

Ο “Νόμος Ολικής Ασφάλειας” (Loi Securité Globale) που ψήφισε την Παρασκευή 20 Νοέμβρη η γαλλική βουλή (και πρέπει να επικυρωθεί σε δεύτερη ανάγνωση – ψηφοφορία την Τρίτη 24/11, για να γίνει νόμος του κράτους) βάζει τη Γαλλία σε σκοτεινό τούνελ – και πίσω από την Γαλλία ολόκληρη την Ευρώπη.

Η Γαλλία, συνώνυμο της Ελευθερίας (Liberté), Ισότητας (Egalité) και Αδελφότητας (Fraternité) γίνεται ο Μεγάλος Αδελφός, Κράτος αστυνομικού τρόμου επαληθεύοντας τους χειρότερους φόβους του Όργουελ.

Από την 28η Οκτώβρη του 1940, στην 12η Οκτώβρη του 1944

Αντώνης Νταβανέλος

Δυο ημέρες του Οκτώβρη στέκουν σαν ορόσημα για την ιστορία του κινήματος και της Αριστεράς, ακόμα και για τη συνολική μετέπειτα πορεία της χώρας.  

Στις 12 Οκτώ­βρη του 1944, ο γερ­μα­νι­κός στρα­τός κα­το­χής απο­χω­ρού­σε από την Αθήνα και οι Ναζί εκτε­λού­σαν τις τε­λευ­ταί­ες θη­ριω­δί­ες τους εδώ (απαγ­χο­νι­σμός 75 αντι­στα­σια­κών κρα­του­μέ­νων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ). Το ΚΚΕ, η μο­να­δι­κή συ­γκρο­τη­μέ­νη πο­λι­τι­κά και στρα­τιω­τι­κά δύ­να­μη επί τόπου, τη­ρώ­ντας τις συμ­φω­νί­ες του Λι­βά­νου και της Κα­ζέρ­τας δεν κα­τα­λαμ­βά­νει την πρω­τεύ­ου­σα. Ο «Ρι­ζο­σπά­στης» στις 12/10/44 έχει πρω­το­σέ­λι­δο τίτλο: «Χαίρε, ω χαίρε, λευ­τε­ριά» και το κύριο άρθρο κα­τα­λή­γει στη δια­πί­στω­ση: «Λευ-τε-ρω-θή-κα-με! Νι-κή-σα-με! Ε-Α-Μ, Ε-Α-Μ!». Η συ­νέ­χεια απέ­δει­ξε ότι τα πράγ­μα­τα δεν ήταν έτσι…

Ο Μάνος Χατζηδάκις Σχολιάζει Την Επέτειο

Μάνος Χατζηδάκις

Ο Μάνος Χατζηδάκις σχολίασε από ραδιοφώνου την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αλλά κυρίως τα όσα ακολούθησαν τον πόλεμο. Ο «δεξιός» Χατζηδάκις προκάλεσε πολλές αντιδράσεις τότε. Από πολλές πλευρές και όχι μόνο από την πατριδοκάπηλη πλευρά της δεξιάς παράταξης.

«Επειδή είμαστε, η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση αλλά την έναρξη του πολέμου, τιμώντας ουσιαστικά έναν φασίστα δικτάτορα, ο οποίος υπό διαφορετικές συνθήκες θα έφτιαχνε μια Ελλάδα κατ' εικόνα και ομοίωση της ναζιστικής Γερμανίας.

Γιατί είπε το ΟΧΙ ο Μεταξάς, αφού θαύμαζε τον άξονα και κυβερνούσε με τον τρόπο του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού;

Κλάψα -Ποινή – Χρυσή Αυγή

Κώστας Παπαδάκης

Η χώρα μας έχει μια μακρά ιστορία πολιτικών δικών, πολιτικών διώξεων και αστυνομιών σκευωριών. Η συμπεριφορά των κατηγορουμένων που κατήγγελλαν πολιτικές διώξεις χαρακτηριζόταν από μία υπερασπιστική συνέπεια και αξιοπρέπεια, που συχνά ενέπνεε και δίδασκε. Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα της αριστεράς και του αντιδικτατορικού αγώνα «οι δίκες δεν λυγίζουν τους αγωνιστές». Γιατί πράγματι οι αγωνιστές δεν λύγιζαν και έφευγαν με το κεφάλι ψηλά από το εδώλιο, είτε για να πάνε στο σπίτι τους, είτε για να μπούν στη φυλακή, ακόμα και για να πάνε παλιότερα για εκτέλεση. Αλλά ακόμα και κατηγορούμενοι «του κοινού ποινικού δικαίου» συνήθως φέρονται με αυτοσυγκράτηση και αξιοπρέπεια σε ανάλογες περιστάσεις.

Καταδίκη Στην Πράξη Και Όχι Στα Χαρτιά! / του Κώστα Παπαδάκη

Επισημαίναμε από τις 7/10/2020 ότι η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε, αλλά η δίκη δεν τελείωσε ακόμα. Και ότι οι αποφάσεις που εκκρεμούν είναι σημαντικές καθώς μπορούν να ολοκληρώσουν την καταδίκη, αλλά μπορούν και να την καταστήσουν κενό γράμμα. Οι θριαμβολογίες, οι απολογισμοί, οι κριτικές, η διεκδίκηση της νίκης, η μάχη της ευθύνης για το νέο ποινικό κώδικα και οι αντίστοιχες αντιπαραθέσεις που κυριάρχησαν τις μέρες αυτές ήταν άκαιρες, γιατί διασπούν, αποπροσανατολίζουν και δίνουν πολιτικές και νομικές ανάσες και επιχειρήματα στους καταδικασθέντες.

Σύντομα θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για όλα τα παραπάνω, για τα οποία άλλωστε οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής γνωρίζουμε από πρώτο χέρι και έχουμε εκφραστεί επανειλημμένα σε ανύποπτο χρόνο. Ως τότε δεν επιτρέπεται καμία επανάπαυση.

«Τα κατάφερες, γιέ μου» (του Δημήτρη Κατσορίδα)

«Τα κατάφερες, γιέ μου».

Αυτή ήταν η συγκινητική σπαραχτική κραυγή δικαίωσης της μάνας του Φύσσα.

Μια κραυγή που τα λέει όλα. Τι να πει κανείς… Δεν υπάρχουν λόγια…

Και βέβαια δεν ξεχνάμε την άλλη τραγική φυσιογνωμία, τον πατέρα του επίσης δολοφονημένου Σαχζάτ Λούκμαν. Ένας πατέρας που περίμενε καρτερικά.

Νίκος Πουλαντζάς : Ένας Ακραίος, Όμορφος 'Ανθρωπος (Αυτοκτόνησε σαν σήμερα το 1979)

Πηγή : tsak-giorgis

 

Της Αλέκας Ζορμπαλά


Έχω γράψει και άλλες φορές γι΄ αυτόν τον εμβληματικό στοχαστή-θεωρητικό του Μαρξισμού, που αποτελεί σημείο αναφοράς για εμάς, που η πολιτική καταγωγή μας υπήρξε, αυτό που σχηματικά αποκαλούμε ανανεωτική, αλλά πάντα κομμουνιστική αριστερά (και δεν ντρεπόμαστε να το λέμε..), άσχετα, που βρίσκεται ο καθένας και η καθεμιά μας σήμερα.

Στα νιάτα μου διψασμένη για γνώση και θεωρητική πολιτική κατάρτιση, μέσα από πολιτικές και κινηματικές διαδικασίες και δράσεις, προσπάθησα μέσα από αυτό το πολύπλοκο, δυσνόητο και αγωνιώδες έργο του-τομή στην μαρξιστική θεωρία, να προσεγγίσω, έστω, τη συμπύκνωση της οραματικής του αντίληψης.

Κλιματική κρίση : Ο Καπιταλισμός Απειλεί Τη Ζωή Στον Πλανήτη

Γρηγόρης Δαφνής

Ο άνθρωπος είναι μεν προϊόν της φύσης, σαν αποτέλεσμα της εξέλιξης, αλλά από την άλλη, με την δυνατότητα χρήσης των εργαλείων και σαν συνέπειά της, η κοινωνικοποίηση του δεν ακολουθεί την διαδικασία εξέλιξης των άλλων ζώων.

Είναι το μόνο ζώο που δεν αναπτύσσει νέες ικανότητες για να προσαρμόζεται σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο φυσικό περιβάλλον, αλλά αντίστροφα, με την χρήση εργαλείων, προσαρμόζει το περιβάλλον στις ανάγκες και στις επιθυμίες του. Αυτή η ικανότητα έδωσε στον άνθρωπο την δυνατότητα να εξελιχθεί με ταχύτατους ρυθμούς, που καμία σχέση δεν έχει με την διαδικασία εξέλιξης των άλλων οργανισμών.

«Δικαίωμα Του Συνέρχεσθαι» Μόνο… Με Αστυνομική Άδεια / του Μπάμπη Συριόπουλου

Μπάμπης Συριόπουλος
 

▸ Νομοσχέδιο – αντιδραστική τομή κατέθεσε η κυβέρνηση, βαρύ πλήγμα στις λαϊκές ελευθερίες

Το νομοσχέδιο για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις» που κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο ΠΡΟΠΟ είναι μια τομή για τα ελληνικά δεδομένα από τη μεταπολίτευση και μετά. Οι διαδηλώσεις στο εξής, σύμφωνα με το υπουργείο, θα γίνονται κατόπιν γνωστοποίησης στις αστυνομικές ή λιμενικές αρχές. Ο «οργανωτής» πρέπει να ενημερώσει για «τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης και τον εκτιμώμενο χρόνο λήξης, τον σκοπό, καθώς και το προτεινόμενο δρομολόγιο της συνάθροισης».

Η Μεγάλη Αναταραχή / του 'Αρη Χατζηστεφάνου

Άρης Χατζηστεφάνου 

Αναλυτές προέβλεπαν εδώ και χρόνια τρομακτική αύξηση κοινωνικών συγκρούσεων και βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων σε όλο τον κόσμο. Οι μελέτες τους όμως έφταναν στα μάτια λίγων αξιωματούχων και επιχειρηματιών που συνέχιζαν να υποστηρίζουν δημοσίως ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο. Και η Ελλάδα είχε και πάλι την τιμητική της.