Ένγκελς - Ουτοπικός και Επιστημονικός Σοσιαλισμός

του Νεκτάριου Δαργάκη

Το βιβλίο του Φρίντριχ Ένγκελς «Σοσιαλισμός, Ουτοπικός και Επιστημονικός» είναι μια από τις καλύτερες και πιο κατανοητές εισαγωγές στη θεωρία του Μαρξισμού. O Καρλ Μαρξ στον πρόλογο της γαλλικής έκδοσης του 1880 γράφει «σ’ αυτή την παμφλέτα, παρουσιάζουμε τα πιο επίκαιρα αποσπάσματα του θεωρητικού τμήματος του βιβλίου του Ένγκελς που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η εισαγωγή στον επιστημονικό σοσιαλισμό».

Κοινωνικές Tάξεις Kαι Aναρχική Oργάνωση

από Πολιτική επιθεώρηση "Κοινωνικός Αναρχισμός" Φεβ. 25, 2015, 10:19 πμ.,

Στόχος αυτού του κειμένου είναι η σκιαγράφηση του όρου «τάξη», όπως προσεγγίστηκε από μαρξιστές και αναρχικούς, καθώς και της σχέσης μιας ειδικής αναρχικής κομμουνιστικής οργάνωσης με την τάξη της. Λόγω της ευρύτητας του ζητήματος και του μικρού διαθέσιμου χώρου για την ανάπτυξή του, το κείμενο αρκείται στην αποτύπωση των αδρών χαρακτηριστικών των θεωρήσεων που έχουν διατυπωθεί επ’ αυτού, στοχεύοντας περισσότερο στο να αποτελέσει εστία προβληματισμού, να τονίσει τη σημασία τους για την εξέλιξη της ταξικής πάλης και να συμβάλει στο άνοιγμα ενός εποικοδομητικού σχετικού διαλόγου εντός του ελευθεριακού κινήματος (αρκετά ευρύτερου από τα σχετικά στενά όρια της κάθε συλλογικότητας).

Andrés Nin - Οι Ημέρες Του Μάη Στη Βαρκελώνη (1937)

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον Αντρές Νιν και υιοθετήθηκε από την Κεντρική Επιτροπή του POUM στις 12 Μάη 1937 υπό τον τίτλο “Η Σημασία και οι Επιπτώσεις των Ημερών του Μάη ενάντια στην Αντεπανάσταση”.

Andrés Nin

Οι Ημέρες του Μάη στη Βαρκελώνη

Εισαγωγικό σημείωμα της μετάφρασης

Ταξική Πάλη ή Ταξικό Μίσος; / του Ερρίκο Μαλατέστα

 Ερρίκο Μαλατέστα

Ένα διαχρονικό κείμενο του Ερρίκο Μαλατέστα από το 1921

Εξέφρασα στο δικαστήριο του Μιλάνου κάποιες ιδέες σχετικά με την ταξική πάλη και το προλεταριάτο που ήγειρον κριτική και κατάπληξη. Καλύτερα να επανέλθω σε αυτές τις ιδέες.

Διαμαρτυρήθηκα αγανακτισμένα ενάντια στην κατηγορία της υποκίνησης μίσους· εξήγησα ότι στην προπαγάνδα μου πάντοτε προσπαθούσα να δείξω ότι τα κοινωνικά κακά δεν εξαρτώνται από την κακία του ενός αφέντη ή του άλλου, του ενός κυβερνήτη ή του άλλου, αλλά μάλλον από τους αφέντες και τις κυβερνήσεις ως θεσμούς· ως εκ τούτου, το γιατρικό δεν βρίσκεται στην αλλαγή των επιμέρους κυβερνώντων, αντ’ αυτού είναι απαραίτητο να καταστρέψουμε την ίδια την αρχή από την οποία οι άνθρωποι κυριαρχούν πάνω στους ανθρώπους· εξήγησα επίσης ότι πάντοτε τόνιζα ότι οι προλετάριοι δεν είναι ατομικά καλύτεροι από τους αστούς, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι ένας εργάτης συμπεριφέρεται σαν ένας κανονικός αστός, και μη χειρότερα, όταν βρίσκεται κατά τύχη σε θέση πλούτου και διοίκησης.

Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος ή Κομμουνιστικό Μανιφέστο (γερμανικά: Das Manifest der Kommunistischen Partei) αποτελεί ένα από τα πλέον διαδεδομένα κείμενα της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής φιλολογίας και μπορεί να χαρακτηριστεί πλέον ένα κλασικό πολιτικό κείμενο. Γράφτηκε από τους Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς, από τα τέλη του 1847 μέχρι τις αρχές του 1848, κατ' εντολή της Κομμουνιστικής Λίγκας για να αποτελέσει το πρόγραμμά της, ενώ δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 21 Φεβρουαρίου 1848, λίγες ημέρες πριν την Φεβρουαριανή Επανάσταση στο Παρίσι 24 Φεβρουαρίου 1848. 

Οι Επαναστατικές Ιδέες Του Καρλ Μαρξ

Η θέση του Καρλ Μαρξ “Οι φιλόσοφοι ερμηνεύουν τον κόσμο, το ζήτημα είναι, όμως, να τον αλλάξουμε”, περνάει όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, από το πάνθεο των διάσημων αποφθεγμάτων, στην καθημερινή ζωή. Εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθούν να εξηγήσουν την τόσο μεγάλη βαρβαρότητα που φέρνει το σύστημα στη ζωή τους, όχι για να γίνουν φιλόσοφοι, αλλά για να το αλλάξουν. Οι ιδέες του Μαρξ παραμένουν ο πιο χρήσιμος οδηγός.

Μιχαήλ Mπακούνιν : Η Εξουσία Διαφθείρει Τους Καλύτερους

Το Κράτος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ίδια η κυριαρχία κι η εκμετάλλευση τακτοποιημένη και συστηματοποιημένη. Θα επιχειρήσουμε να το αποδείξουμε αυτό εξετάζοντας τις συνέπειες της κυβέρνησης πάνω στις λαϊκές μάζες από μια μειοψηφία, εξ αρχής έξυπνη κι αφιερωμένη αν θέλετε, σ’ ένα ιδανικό Κράτος, θεμελιωμένο πάνω σε μια ελεύθερη σύμβαση. Ας υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση αποτελείται μόνον απ’ τους καλλίτερους πολίτες.