Τέσσερα ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν την πορεία τoυ εργατικού κινήματος και της ανθρωπότητας

Αναδημοσίευση του κειμένου του σ. Σωφρόνη Παπαδόπουλου (Αύγουστος 2017)

1. 80 χρόνια από τη δολοφονία του Αντρές Νιν. Τον Αύγουστο του 1937, πριν από 80 χρόνια δολοφονήθηκε ο Αντρες Νιν, ίσως η μεγαλύτερη επαναστατική φυσιογνωμία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της Ισπανίας και ηγέτης του τροτσκίζοντος-κεντριστικού POUM (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενότητας). Το πτώμα του βρέθηκε έξω από τη Μαδρίτη φρικτά παραμορφωμένο από τα βασανιστήρια που είχε υποστεί στις φυλακές της ισπανικής πρωτεύουσας από μυστικούς πράκτορες της σταλινικής NKVD (1934-1946). Προηγούμενα είχε απαχθεί από τους σταλινικούς, στις 16 Ιούνη, μετά τη κατάπνιξη της επανάστασης στην Καταλονία τον Μάιο του 1937, από την κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου που άνοιξε το δρόμο για τη νίκη των φασιστών του Φράνκο. Ο Νιν, το POUM, όπως και οι αναρχικοί συκοφαντήθηκαν σαν «πράκτορες του φασισμού» και γνώρισαν τη δολοφονική μανία των σταλινικών της Ισπανίας και των πρακτόρων του Στάλιν.

Κυκλοφορεί το τεύχος Νο10 (καλοκαίρι 2018) της τριμηνιαίας σοσιαλιστικής διεθνιστικής επιθεώρησης «ΚΟΚΚΙΝΟ»

Με ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Παγκόσμιο Μάη του 1968, κείμενα για την αντίσταση στη Γάζα, την κατάσταση στην Κίνα κ.α.

Πε­ριε­χό­µε­να

της σύ­ντα­ξης             3

Αφιέ­ρω­µα: 1968

Ει­σα­γω­γή          5

Πάνος Πέ­τρου

Από τον Μάρ­τιν Λού­θερ Κινγκ στους Μαύ­ρους Πάν­θη­ρες     15

Έρικ Ρά­ντερ

Η Επί­θε­ση της Τετ και το ση­µείο κα­µπής στο Βιετ­νάµ               41

Ντα­νιέλ Μπεν­σα­ΐντ

ΟΚΔΕ 23 χρόνια χωρίς τον Ερνέστ Μαντέλ

Σαν σήμερα στις 20 Ιουλίου 1995 φεύγει από τη ζωή, σε ηλικία 72 ετών, ο Ερνέστ Μαντέλ.

Ο Ερνέστ Μαντέλ υπήρξε ηγετικό στέλεχος της 4ης Διεθνούς και ένας από τους μεγαλύτερους μαρξιστές θεωρητικούς του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα.

Γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1923 και μεγάλωσε σ’ ένα βαθιά πολιτικοποιημένο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον («ανάμεσα στους θαυμάσιους εργάτες της Αμβέρσας», όπως έλεγε). Σε ηλικία 15 ετών εντάσσεται στο Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα, το βελγικό τμήμα της νεότευκτης 4ης Διεθνούς. Βοήθησε στη δημιουργία πυρήνων στους βέλγους ανθρακωρύχους και μεταλλωρύχους.

Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου – Το εθνικό ζήτημα στην εποχή – Η κρίση του ευρωατλαντισμού και η Ελλάδα

Νέο τεύχος “Σοσιαλισμός από τα Κάτω”: “Να κλείσουμε το δρόμο στο ρατσισμό και τους φασίστες”

της Λένα Bερδέ 

Ποιος εργαζόμενος ή νεολαίος σήμερα δεν θα χαιρόταν με την ιδέα να δει τη Μέρκελ, το Μακρόν, τον Τραμπ, τον Κουρτς και τον Σαλβίνι κλεισμένους μέσα σε ένα κλουβί, όπως αυτά που επιφυλάσσουν οι ίδιοι για τους πρόσφυγες, τους μετανάστες και τα παιδιά τους; Ποιος δεν θα ενθουσιαζόταν με την ιδέα να δει όλους τους ηγέτες και τα αφεντικά του πλανήτη, που φορτώνουν στις πλάτες μας την κρίση τους με λιτότητα, ρατσισμό, σεξισμό και πόλεμο, σε αυτή τη θέση; Η εικόνα που κοσμεί το εξώφυλλο του νέου τεύχους του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω (Ιούλης-Αύγουστος 2018, Νο 129) μοιάζει συμβολική, αλλά δεν είναι. Είναι προσανατολισμός και πρόταση μάχης για το κίνημα διεθνώς και στην Ελλάδα.

Κυκλοφορούν οι Θέσεις-τ.144

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις νήσος το τεύχος 144 (Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2018) της τριμηνιαίας επιθεώρησης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας Θέσεις.

Σ’ αυτό το τεύ­χος των Θέ­σε­ων η Συ­ντα­κτι­κή Επι­τρο­πή: : Του έθνους η τιμή. Διε­θνο­ποι­η­μέ­νος εθνι­κι­σμός και ανα­πτυ­ξια­κή πα­ρα­φι­λο­λο­γία, σχο­λιά­ζει την πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία όπως αυτή δια­μορ­φώ­νε­ται μετά τις συμ­φω­νί­ες για το «Μα­κε­δο­νι­κό» και το δη­μό­σιο χρέος.

Το παρόν τεύ­χος των Θέ­σε­ων είναι αφιε­ρω­μέ­νο στην επι­και­ρό­τη­τα της θε­ω­ρί­ας του Μαρξ σή­με­ρα, 200 χρό­νια μετά τη γέν­νη­σή του.

Τα τρία πρώτα κεί­με­να του αφιε­ρώ­μα­τος εξε­τά­ζουν το ρόλο του κα­πι­τα­λι­στή-επι­χει­ρη­μα­τία στο πλαί­σιο των κοι­νω­νι­κών σχέ­σε­ων τα­ξι­κής εξου­σί­ας και εκ­με­τάλ­λευ­σης που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν το κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα. Βα­σί­λης Δρου­κό­που­λος: Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, Γιάν­νης Μη­λιός: Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και κέρ­δος. Η αστι­κή οι­κο­νο­μι­κή θε­ω­ρία απέ­να­ντι στη μαρ­ξι­κή θε­ω­ρία της εκ­με­τάλ­λευ­σης, Γιώρ­γος Οι­κο­νο­μά­κης: Ο κα­πι­τα­λι­στής ως ερ­γα­ζό­με­νος επι­χει­ρη­μα­τί­ας στον 3ο τόμο του Κε­φα­λαί­ου.

Ο Άρης δεν χρειάζεται αποκατάσταση, ο Περισσός την είχε ανάγκη

Ο Άρης ήταν εξαρχής καχύποπτος απέναντι στους αστούς πολιτικούς και στους Άγγλους «συμμάχους» αντίθετα με την τότε ηγεσία του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ, στο πλαίσιο της πρόσφατης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψής του για το Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ - περίοδος 1918-1949 προχώρησε στην «κομματική αποκατάσταση» του Άρη Βελουχιώτη, μετά την «πολιτική αποκατάστασή» του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 16 Ιούλη του 2011. Τι εκφράζει αυτή η απόφαση;

Η τότε απόφαση, 66 χρόνια μετά το θάνατό του, θεωρούσε ότι ο Άρης «είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη συμφωνία της Βάρκιζας». Ωστόσο, συνέχιζε η απόφαση, αυτή η ορθή διαφωνία του «δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας», ενώ «η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας».