100 Χρόνια Από Τη Ρώσικη Επανάσταση : Λέον Tρότσκι - Πώς Έγινε Η Επανάσταση Διαρκής

Λέανδρος Μπόλαρης 

Το 1905 η πρώτη ρώσικη επανάσταση έβαλε επί τάπητος ένα ζήτημα που συνεχίζει να απασχολεί –και να βασανίζει- την Αριστερά μέχρι σήμερα. Μέχρι που μπορεί να φτάσουν οι εργάτες/τριες όταν βγαίνουν σαν τάξη στον αγώνα; Να πάρουν την κρατική εξουσία για λογαριασμό τους ή να κάνουν στην άκρη επειδή η τάξη τους δεν είναι «ώριμη» ή για να μην «απομονωθεί»; Ο Λ. Τρότσκι έδωσε την πρώτη συστηματική απάντηση σε αυτές τις απόψεις, με τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης. Στηρίχτηκε σε δυο εργαλεία: την εμπειρία της ίδιας της επανάστασης και μια πρωτότυπη θεωρητική μαρξιστική ανάλυση.

«Στην επανάσταση που η ιστορία θα βάλει το ξεκίνημά της στη χρονιά 1905, το προλεταριάτο για πρώτη φορά μπήκε μπροστά με το δικό του λάβαρο και στο όνομα των δικών του σκοπών». Αυτό έγραφε ο Τρότσκι λίγα χρόνια μετά, σε μια περίοδο που η επανάσταση φαινόταν εντελώς ηττημένη και οι φωνές του «ρεαλισμού» κυριαρχούσαν.

Στις 21 Γενάρη 1924 Πεθαίνει Ο Λένιν

Της Αργυρώς Καββαρίτη

Στις 21 Γενάρη 1924, ώρα 6.50 το βράδυ, ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν άφησε την τελευταία του πνοή στο Γκόρκι. Η είδηση ήταν αναπάντεχη, όχι τόσο γιατί κανείς δεν ήταν έτοιμος να αποδειχτεί ένα τέτοιο γεγονός ως πραγματικό, αλλά κυρίως επειδή λίγες ημέρες πριν η υγεία του είχε βελτιωθεί αισθητά κι άρχισαν να διατυπώνονται υποθέσεις ότι όλα όδευαν προς την πλήρη ανάρρωση

Ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (Влади́мир Ильи́ч Улья́нов), γνωστότερος ως Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν  

Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου του 1870, στην πόλη Σιμπίρσκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

«Λένιν» ήταν ένα από τα επαναστατικά του ψευδώνυμα.

Ο πατέρας του, Ιλγιά Νικολάγιεβιτς Ουλιάνοφ (1831 – 1886), ήταν διευθυντής σχολείου. Η μητέρα του, Μαρία Αλεξάνδροβνα Μπλανκ (1835 – 1916), ήταν κόρη ιατρού που ονομαζόταν Μπεργκ Τρίτο παιδί μιας οκταμελούς οικογένειας, ο Λένιν ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο του Σιμπίρσκ το 1887, όπου κέρδισε χρυσό μετάλλιο για τις επιδόσεις του

110 ΧΡΟΝΙΑ από τη ΘΕΩΡΙΑ της ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Δημήτρης Κατσορίδας 

1. Η συνδυασμένη και ανισόμετρη ανάπτυξη

Η θε­ω­ρία της Διαρ­κούς Επα­νά­στα­σης, η οποία ου­σια­στι­κά ολο­κλη­ρώ­θη­κε το 1929,  δια­τυ­πώ­θη­κε για πρώτη φορά κατά τη διάρ­κεια της ρώ­σι­κης επα­νά­στα­σης του 1905, ενώ πα­ρου­σιά­στη­κε συ­στη­μα­τι­κά το 1906 στην μπρο­σού­ρα του Τρό­τσκι με τίτλο, Απο­τε­λέ­σμα­τα και Προ­ο­πτι­κές.

Ο Λέον Τρό­τσκι, συ­στη­μα­το­ποιώ­ντας όλη τη μέχρι τότε μαρ­ξι­στι­κή σκέψη, καθώς επί­σης την πείρα από τις εξε­λί­ξεις στην Ευ­ρώ­πη και βα­σι­ζό­με­νος στη θε­ω­ρία της συν­δυα­σμέ­νης και ανι­σο­με­ρούς ανά­πτυ­ξης, μας έδωσε την κο­ρω­νί­δα της θε­ω­ρη­τι­κής του συ­νει­σφο­ράς, την θε­ω­ρία της Διαρ­κούς Επα­νά­στα­σης ως μιας αδιά­κο­πης, συ­νε­χούς, εξα­κο­λου­θη­τι­κής, αστα­μά­τη­της, αστάθ­μη­της πο­ρεί­ας, εθνι­κής και διε­θνι­κής. Με βάση αυτή την προ­σέγ­γι­ση απορ­ρέ­ει η ανι­σό­τη­τα ή ανι­σο­μέ­ρεια όχι μόνο με­τα­ξύ εθνών, αλλά και με­τα­ξύ των δια­φό­ρων κλά­δων της οι­κο­νο­μί­ας, των δια­φό­ρων τά­ξε­ων, των δια­φό­ρων κοι­νω­νι­κών θε­σμών και των ποι­κί­λων στοι­χεί­ων της κουλ­τού­ρας κάθε εθνι­κού κοι­νω­νι­κού τύπου.

Ο Τρό­τσκι, κά­νο­ντας κρι­τι­κή στην σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­δο­ση, η οποία πί­στευε στην εξε­λι­κτι­κή αντί­λη­ψη της ιστο­ρί­ας ως δια­δο­χή σαφώς προ­κα­θο­ρι­σμέ­νων στα­δί­ων, υπο­στή­ρι­ζε ότι η εξέ­λι­ξη δεν είναι απο­κλει­στι­κά μια συ­νε­χής και βαθ­μιαία δια­δι­κα­σία. Αντί­θε­τα, έδωσε έμ­φα­ση στις ασυ­νέ­χειες, στα άλ­μα­τα, στις αντι­φα­τι­κές συ­νε­νώ­σεις και κα­τα­στρο­φές, που έκ­φρα­σή τους απο­τε­λεί η θε­ω­ρία της συν­δυα­σμέ­νης και ανι­σο­με­ρούς ανά­πτυ­ξης.

Κροπότκιν : Ένας «Αναρχικός Πρίγκιπας»

Σαν σήμερα, στις 9 Δεκεμβρίου του 1842, γεννήθηκε ο Πιοτρ Κροπότκιν, από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχικού κινήματος.

 Πατέρας του ο πρίγκιπας Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, αξιωματικός του στρατού του Τσάρου, και μητέρα του η Αικατερίνα Νικολάεβνα Σουλίμα, κόρη στρατηγού με φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή της, την οποία όμως ο Κροπότκιν θα χάσει σε νεαρή ηλικία. Ο θάνατός της θα τoν επηρεάσει καθώς ο πατέρας του θα ξαναπαντρευτεί μία αυταρχική γυναίκα και οι σχέσεις τους θα κλονιστούν. Ακολουθώντας την πορεία που ο πατέρας του χάραξε για κείνον, σε ηλικία 15 ετών θα βρεθεί στην επίλεκτη στρατιωτική σχολή, το Σώμα των Πριγκίπων.

Θα επιλέξει να μην υποταχτεί σε κάτι που δεν τον εκφράζει. Διαβάζει πολύ και επιδίδεται στην έκδοση μίας εφημερίδας. Αποφοιτώντας από τη σχολή θα ζητήσει να μετατεθεί σε σύνταγμα της Σιβηρίας. Τα πέντε χρόνια που θα παραμείνει εκεί αφιερώνεται σε γεωγραφικές έρευνες και μελέτες. 

«Έτος Πρώτο» και «Μόσχα του Λένιν»

Α. Ροσμέρ και Β.Σερζ

Λέανδρος Μπόλαρης 

H χρονιά που έρχεται σημαδεύεται από μια ξεχωριστή επέτειο, τα 100 χρόνια από την Ρώσικη Επανάσταση. Τον Φλεβάρη του 1917 οι εργάτες και οι φαντάροι της Πετρούπολης ανέτρεψαν το απολυταρχικό καθεστώς του Τσάρου. Όμως η επανάσταση δεν σταμάτησε εκεί. Τον Οκτώβρη τα σοβιέτ, τα εργατικά συμβούλια με την ηγεσία των μπολσεβίκων πήραν την εξουσία. Ο κόσμος είχε «γυρίσει ανάποδα»: μέσα στο σφαγείο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι εργάτες και οι εργάτριες της Ρωσίας έκαναν «έφοδο στον ουρανό» στη πρώτη γραμμή ενός επαναστατικού κύματος που συγκλόνισε τον καπιταλισμό παγκόσμια.

Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο θα τιμήσει αυτή την επέτειο με την έκδοση δυο βιβλίων που θα κυκλοφορήσουν για πρώτη φορά σε ελληνική μετάφραση. Πρόκειται για το «Έτος Πρώτο της Ρώσικης Επανάστασης», γραμμένο από τον Βίκτορ Σερζ και το βιβλίο «Η Μόσχα του Λένιν», από τον Αλφρέντ Ροσμέρ. Είναι βιβλία που ξεχωρίζουν τόσο για το περιεχόμενό τους όσο και για τους συγγραφείς τους.

Στην Υπεράσπιση Της Κουβανικής Επανάστασης / του Ernest Mandel

Αυτό το άρθρο του Ernest Mandel δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο La Gauche (1964) και μεταφράστηκε από τα γαλλικά από τον Ruth Porter.

Μια επανάσταση που έχει μετατρέψει στρατώνες σε σχολεία; Που έχει δώσει τις πολυτελείς επαύλεις των πλουσίων για υποτροφίες φοιτητών; Που έχει ωθήσει ένα εκατομμύριο εφήβους και ενήλικες στην εκπαίδευση; Μια επανάσταση που έχει εξαλείψει ριζικά τις φυλετικές ανισότητες και τους διαχωρισμούς; Που έχει καταφέρει ως θαύμα, μέσα σε τρία χρόνια, να εξαλείψει την ανεργία και την υποαπασχόληση στις αγροτικές περιοχές - ένα διαβόητο κακό σε όλες τις υπανάπτυκτες οικονομίες. Μια επανάσταση των οποίων υπουργοί και αξιωματούχοι ασκούν τα καθήκοντα φρουράς μπροστά από δημόσια κτίρια, όπως οι απλοί πολιτοφύλακες; Μια επανάσταση που έχει εξαλείψει από τον στρατό - που τώρα, εξάλλου, καλείται «Αντάρτικος Στρατός»! - όλες τις τάξεις πάνω από εκείνη του διοικητή (ο μόνος στρατός στον κόσμο, ο οποίος δεν περιλαμβάνει στις τάξεις του συνταγματάρχες, στρατηγούς και στρατάρχες); Μια επανάσταση που, ακόμη και σύμφωνα με τις εκθέσεις των εχθρών της στις ΗΠΑ, διαβεβαιώθηκε, για πρώτη φορά, ότι όλα τα παιδιά έχουν να φάνε και να πάνε στο σχολείο. Ποιος σοσιαλιστής του οποίου η καρδιά είναι στη σωστή θέση δε θα μπορούσε να είναι ενθουσιασμένος από μια τέτοια επανάσταση;

Ο Άνθρωπος Που Έκανε Την Επανάσταση Πράξη / του Γιάννη Ελαφρού

του Γιάννη Ελαφρού

(Στη φωτό ο Κάστρο με τον Σοβιετικό κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν)

Ο ιμπεριαλισμός τον μισεί γιατί η επανάσταση στην Κούβα νίκησε κι άντεξε

Οι εργατικές επαναστάσεις του 21ου αιώνα θα έχουν μέσα τους το πάθος του Φιντέλ

Ο Φιντέλ Κάστρο είναι νεκρός, ζήτω ο Φιντέλ! Με αυτά τα λόγιαο αδελφός του Φιντέλ, Ραούλ, ανακοίνωσε το θάνατο του μεγάλου επαναστάτη ηγέτη. Κι έκλεισε τη σύντομη ανακοίνωση με τη θρυλική πολεμική κραυγή του Φιντέλ και του Τσε, από τις δύσκολες μέρες του αντάρτικου στη Σιέρα Μαέστρα: «Hasta la victoria siempre! («Μέχρι την τελική νίκη»). Ο κομμουνιστής ηγέτης που επέζησε από αναρίθμητες απόπειρες δολοφονίας οργανωμένες από τη CIA (πάνω από 600 έχουν καταγράψει οι Κουβανοί), πέθανε 90 χρονών. Ο ίδιος, που αγαπούσε με πάθος τη ζωή αλλά κοίταξε στα μάτια το θάνατο, βαθιά υλιστής, έκανε πλάκα ακόμα και με το θάνατό του: «Μην ανησυχείτε, απλά έκανα πρόβα το θάνατό μου», είπε όταν συνήλθε μετά από λιποθυμία στο βήμα μιας συγκέντρωσης το 2001.