Κώστας Παλούκης
Κώστας Παλούκης
![]() |
| Γ. Δελαστίκ |
Καθημερινή, 22 Οκτωβρίου 2022
Θα έπρεπε να έχει γραφτεί από την περασμένη Πέμπτη αυτό το κείμενο, αλλά τα χέρια ήταν βαριά. Μπερδεύονται τα πλήκτρα, θολώνει η οθόνη όταν καλείσαι να μιλήσεις για την αμετάκλητη απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκες χαρές, λύπες, όνειρα και προσπάθειες για τρεις δεκαετίες.
Το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας του Αλέξανδρου Χρύση.
Από τον Marx της Δημοκρατίας στον στοχαστή του κομμουνισμού
|
|
Ο Marx του κομμουνισμού, που παραδίδεται στην κρίση και στην κριτική του αναγνώστη, αποτελεί κόμβο μιας ερευνητικής διαδρομής, η οποία ξεκίνησε πριν από είκοσι περίπου χρόνια. Πρώτος σταθμός αυτής της πορείας υπήρξε η συγγραφή του βιβλίου Ο Marx της εξέγερσης στον κήπο του Επίκουρου. Μια σχετικά μακρόχρονη μελετητική και συγγραφική ενασχόληση με τον κόσμο του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, με τα έργα του Montesquieu και του Rousseau κατεξοχήν, και με σταθερό σημείο αναφοράς τη φιλοσοφική σχέση ελευθερίας και αναγκαιότητας, ο συγγραφέας οδηγήθηκε στον δεύτερο σταθμό της ερευνητικής πορείας του, στον Marx της δημοκρατίας, μια μελέτη που επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο ο Marx κατανοεί και αντιμετωπίζει τη δημοκρατία πριν προσχωρήσει στον κομμουνισμό.
Το νέο βιβλίο, Ο Marx του κομμουνισμού, αποτελεί, λοιπόν, τον τρίτο σταθμό της ερευνητικής διαδρομής του συγγραφέα. Στις σελίδες αυτής της μελέτης, ο μαρξικός κομμουνισμός, υπέρβαση και όχι κατάργηση της δημοκρατίας, προβάλλει ως ένας κομμουνισμός του μέτρου, πολιτικός πολιτισμός ενός αυτόνομου δήμου, μιας κομμουνιστικής πολιτείας, οι πολίτες της οποίας προσδιορίζουν και επαναπροσδιορίζουν το μέτρο του βίου τους καλλιεργώντας την ιδιοπροσωπία τους στο τόπο συνάντησης πολιτικής και πολιτισμού.
στάλθηκε με email
Υπήρξα για χρόνια βουλιμικός αναγνώστης του Γιώργου Δελαστίκ, προτού τον γνωρίσω προσωπικά. Μαζί με τον Θανάση Παπαρήγα, τη Δώρα Σαρρή και άλλους συντρόφους, μας χάριζαν μέσα από τις στήλες του Ριζοσπάστη μια σφαιρική, υψηλής ποιότητας κάλυψη των διεθνών ζητημάτων. Συναρπαστικός στα ρεπορτάζ και στα πρώτα του βιβλία, διορατικός στις αναλύσεις του, πένα που έσπαγε κόκκαλα, ευρυμαθής και πολύγλωσσος, ο Γιώργος είχε κερδίσει σεβασμό και αναγνώριση σε ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, ακόμη και στις γραμμές πολιτικών αντιπάλων μας, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80
Η χώρα μας έχει μια μακρά ιστορία πολιτικών δικών, πολιτικών διώξεων και αστυνομιών σκευωριών. Η συμπεριφορά των κατηγορουμένων που κατήγγελλαν πολιτικές διώξεις χαρακτηριζόταν από μία υπερασπιστική συνέπεια και αξιοπρέπεια, που συχνά ενέπνεε και δίδασκε. Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα της αριστεράς και του αντιδικτατορικού αγώνα «οι δίκες δεν λυγίζουν τους αγωνιστές». Γιατί πράγματι οι αγωνιστές δεν λύγιζαν και έφευγαν με το κεφάλι ψηλά από το εδώλιο, είτε για να πάνε στο σπίτι τους, είτε για να μπούν στη φυλακή, ακόμα και για να πάνε παλιότερα για εκτέλεση. Αλλά ακόμα και κατηγορούμενοι «του κοινού ποινικού δικαίου» συνήθως φέρονται με αυτοσυγκράτηση και αξιοπρέπεια σε ανάλογες περιστάσεις.