5/1/1919 : Η Επανάσταση Των Σπαρτακιστών Στη Γερμανία

Μετά από την αποτυχία της προβοκάτσιας που οργάνωσε η κυβέρνηση στις 23-24 Δεκέμβρη 1918, η αντεπαναστατική αστική τάξη της Γερμανίας επιτάχυνε τις προετοιμασίες για μια αποφασιστική εκστρατεία εναντίον της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής της εργατικής τάξης. Τα λεγόμενα σώματα «εθελοντών» άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Βερολίνο. Στις 4 Γενάρη 1919 ο διευθυντής της Αστυνομίας του Βερολίνου, ο αγαπητός στους εργάτες ανεξάρτητος Αϊγκχορν, απολύθηκε από τη θέση του και αντικαταστάθηκε από τον δεξιό σοσιαλδημοκράτη Ερνστ. Η νέα αυτή πρόκληση αποσκοπούσε να σπρώξει τους εργάτες του Βερολίνου σε μια πρόωρη εξέγερση.

Ο Λούκατς Για Τον Φασισμό Και Τη Φασιστικοποίηση

Χρήστος Κεφαλής*
 
Το πολύπλευρο έργο του Γκέοργκ Λούκατς περιλαμβάνει σειρά αναλύσεων για τον φασισμό αλλά και για την προπαρασκευή του από τις κυρίαρχες τάξεις. Ενα ζωτικό μέρος τους θα βρεθεί στις «Θέσεις του Μπλουμ», τις οποίες ο Λούκατς παρουσίασε στα 1928 ως μια εναλλακτική πλατφόρμα για το Κ.Κ. της Ουγγαρίας απέναντι στις σεκταριστικές σταλινικές κατευθύνσεις της περιόδου.

Γράμματα Από Τη Φυλακή – Ρόζα Λούξεμπουργκ

Μπρόνκεν (Πόζεν), φυλακές φρουρίου, 28-12-1916

Αγαπημένη μου Τίλντε,

Σου απαντώ αμέσως στο χριστουγεννιάτικο γράμμα σου, όσο ακόμα ο θυμός μου διατηρείται φρέσκος. Ναι, το γράμμα σου αυτό, κι ας είναι τόσο μικρό, μ’ έκανε έξω φρενών. Σε κάθε σου γραμμή μέσα διακρίνω, το πόσο φοβερά ξανάρχισες να επηρεάζεσαι από το περιβάλλον σου. Το κλαψιάρικο ύφος σου, αυτό το αχ! και βαχ! για τις «απογοητεύσεις» που δοκιμάσατε, εξαιτίας άλλων. Αντίς να κοιτάξετε τον ίδιο τον εαυτό σας στον καθρέφτη, για ν’ αντικρίσετε έτσι όλη την ελεεινότητα της ανθρωπότητας στο πιο ταιριαστό της αποτύπωμα! Και το «εμείς» τώρα, εννοεί το στόμα σου την τελματώδη βατραχοπαρέα σου, ενώ, όσο ήσουν κοντά μου, άλλοτες, εννοούσε τη δική μου συντροφιά. Στάσου λοιπόν και θ’ ασχοληθώ και με το «σεις».

Κορνήλιος Καστοριάδης (1922-1997)

Άγγελος Κλάδης
  

Απεβίωσε στο Παρίσι, στις 26 Δεκεμβρίου του 1997. Το έργο του κατά την ενδιάμεση εικοσαετία μέχρι σήμερα δεν σταμάτησε να αποτελεί ένα ενεργό φιλοσοφικό «σώμα», που συνεχίζει να μένει στο παρόν –άλλοτε ατόφιο με επανεκδόσεις, άλλοτε συμπυκνωμένο σε φιλοσοφικά περιοδικά ή διατριβές, άλλοτε σαν αναφορά σε κριτικές προσεγγίσεις νέων βιβλίων κοκ– και να επηρεάζει το «κοινωνικό φαντασιακό».

Προϋπολογισμός Σκληρής Νεοφιλελεύθερης Λιτότητας

Μαρία Μπόλαρη *
 

Ο προϋπολογισμός που έφερε στη Βουλή η ΝΔ είναι η πλήρης διάψευση της προεκλογικής δημαγωγίας του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Είναι ένας προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που θα ενι­σχύ­σει την κοι­νω­νι­κή ανι­σό­τη­τα, θα κάνει τους πλού­σιους πλου­σιό­τε­ρους και τους φτω­χούς φτω­χό­τε­ρους, συ­νε­χί­ζο­ντας στα­θε­ρά τη βα­σι­κή πο­λι­τι­κή που οι κα­θε­στω­τι­κές δυ­νά­μεις υιο­θέ­τη­σαν και υπη­ρέ­τη­σαν μετά το ξέ­σπα­σμα της κρί­σης. Δια­ψεύ­δε­ται έτσι πα­τα­γω­δώς η αυ­τα­πά­τη περί της «εξό­δου» από την κό­λα­ση των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών τον Αύ­γου­στο του 2018. Και φω­τί­ζο­νται με ιδιαί­τε­ρο τρόπο οι με­γά­λες ευ­θύ­νες των κυ­βερ­νή­σε­ων ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που εγκα­τέ­στη­σαν κι εμπέ­δω­σαν ορι­σμέ­να από τα πιο αντι­κοι­νω­νι­κά μέτρα, που σή­με­ρα κλη­ρο­νο­μεί και αξιο­ποιεί η ηγε­σία της ΝΔ.

H Παρισινή Κομμούνα Και Η Μαρτυρία Του Μεγάλου Ζωγράφου Γκουστάβ Κουρμπέ

Ο Γκουστάβ Κουρμπέ γεννήθηκε στο 1819 στο Ορνάν και πέθανε το 1877 εξόριστος στην Ελβετία, λόγω της συμμετοχής του στην Κομμούνα. Βαθειά δημοκρατικός, αντικληρικαλιστής και αντιακαδημαϊκός, συνδέθηκε με φιλία με τον Μπωτλέρ και τον Προυντόν.
Απορρίπτοντας τα συμβατικά θρησκευτικά, μυθολογικά και ιστορικά θέματα (που επικρατούσαν σχεδόν καθολικά στα επίσημα Σαλόν) και ζωγραφίζοντας με βάση ριζοσπαστικές, κοινωνικές αντιλήψεις, αναγωρίστηκε με ενθουσιασμό από νεώτερους καλλιτέχνες της εποχής του ως επικεφαλής της “νατουραλιστικής” ή “ρεαλιστικής” κίνησης που αναπτύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα.

Τα Δεκεμβριανά Του ’44

Από την Εργατική Πάλη Δεκεμβρίου

75 χρόνια συμπληρώνονται από τον Δεκέμβρη του 1944, που χάραξε ανεξίτηλα το ελληνικό εργατικό και επαναστατικό κίνημα. Οι λαϊκές μάζες και ο ΕΛΑΣ συγκρούστηκαν στην Αθήνα με τις δυνάμεις του βρετανικού ιμπεριαλισμού και της ντόπιας αντίδρασης. Η τελική ήττα, αποτέλεσμα της προδοτικής πολιτικής της σταλινικής ηγεσίας του ΚΚΕ, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

Το ΚΚΕ είχε δείξει πολύ πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ότι η σταλινική του κατεύθυνση είναι αντίθετη στη σοσιαλιστική επανάσταση. Ορόσημο η 6η Ολομέλεια του 1934, όπου υιοθετήθηκε η μενσεβίκικη άποψη ότι η Ελλάδα έχει φεουδαρχικά κατάλοιπα και πρέπει να περάσει από ένα αστικοδημοκρατικό στάδιο.