Κλάρα Τσέτκιν, μια μεγάλη επαναστάτρια: 85 χρόνια από το θάνατό της

Κλάρα Τσέτκιν με την Ρόζα Λούξεμπουργκ

Κλείνουν ογδονταπέντε χρόνια από τις 20 Ιούνη του 1933, όταν η γερμανίδα επαναστάτρια Κλάρα Τσέτκιν έφευγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Ο θάνατος τη βρήκε στη Μόσχα όπου είχε καταφύγει για να γλυτώσει από τους Ναζί. Σαν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας και σαν επαναστάτρια που είχε συνδέσει το όνομά της με το διεθνές κίνημα των γυναικών, την πάλη για την απελευθέρωση και το σοσιαλισμό, η Κλάρα Τσέτκιν ήταν το πρότυπο της γυναίκας που έπρεπε να εξοντωθεί.

Λιγότερο από ένα χρόνο πριν το θάνατό της, στις 30 Αυγούστου του 1932, η Τσέτκιν ως η γηραιότερη βουλευτής είχε ανοίξει την τελευταία συνεδρίαση του Ράιχσταγκ, της γερμανικής βουλής. Αντίθετη με τη θεωρία του “σοσιαλφασισμού” του Στάλιν που έφτανε να εξισώνει τους σοσιαλδημοκράτες με τους φασίστες και να εμποδίζει την κοινή δράση ενάντια στους ναζί, έκανε έκκληση για ένα μέτωπο ενότητας όλων των εργαζομένων ενάντια στο φασισμό.

Σαν σήμερα 20/6/1933 αφήνει την τελευταία της πνοή η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν

Σαν σήμερα 20/6/1933 αφήνει την τελευταία της πνοή μια μεγάλη μορφή του διεθνούς γυναικείου και επαναστατικού κινήματος. Η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν

Η Clara Zetkin γεννήθηκε στο Wiederau της Σαξονίας στις 5 Ιουλίου 1857. Γνώρισε και ασπάστηκε τον Σοσιαλισμό και τον Φεμινισμό κατά την διάρκεια των σπουδών της στην Γυναικεία Παιδαγωγική Ακαδημία της Λειψίας.

Το 1881 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Παντρεύτηκε τον μαρξιστή Ossip Zetkin, έναν εξόριστο Ρώσο επαναστάτη. Το ζευγάρι απέκτησε 2 παιδιά πριν τον θάνατο του Ossip από φυματίωση το 1889.

Από το 1891 διευθύνει το γνωστό περιοδικό Die Gleichheit (Η ισότητα).
Μαχόμενη δημοσιογράφος, ανεβάζει την κυκλοφορία του περιοδικού από 11000 φύλλα το 1903 σε 67000 το 1906.

Κυκλοφόρησε η Μαρξιστική Σκέψη, τόμος 26, Ιούνιος - Σεπτέμβριος 2018, 326 σελ., 12 ευρώ

Στον Καρλ Μαρξ αφιερώνεται ο τόμος 26 της Μαρξιστικής Σκέψης με αφορμή τη συμπλήρωση των 200 χρόνων από τη γέννησή του στις 5 Μάη του 1818. Περιλαμβάνει κείμενα του ίδιου του Μαρξ και αναλύσεις σχετικές με το έργο του από Έλληνες και ξένους ερευνητές.

Το αφιέρωμα ξεκινά με κάποια ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και αντιπροσωπευτικά κείμενα του Μαρξ: μερικά από τα νεανικά ποιήματά του· η πολεμική του στην «Ιστορική σχολή του Δικαίου» όταν δημοσιογραφούσε στην Εφημερίδα του Ρήνου· η αποτίμησή του της εξέγερσης του Ιούνη του 1848 στο Παρίσι· οι διάσημες «Θέσεις για τον Φόιερμπαχ».

Ακολουθούν αναλύσεις μαρξιστών και άλλων προοδευτικών ερευνητών. Ο Φοίβος Σταύρος Μακρίδης παρουσιάζει τη ζωή και το έργο του Μαρξ, ο Χρήστος Αβραμίδης τον δημοσιογράφο Μαρξ και η Γιάννα Κατσιαμπούρα τη βιογραφία και τη συμβολή της γυναίκας του Τζένυ φον Βεστφάλεν. 

Εκδήλωση, Σάββατο 16 Ιουνίου, "Παντελής Πουλιόπουλος, ένας έλληνας κλασσικός μαρξιστής"

75 χρόνια από την εκτέλεση του Παντελή Πουλιόπουλου "Ζήτω η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση! Ζήτω η Tέταρτη Διεθνής!"

Αυτή ήταν η τελευταία πολεμική ταξική κραυγή του Παντελή Πουλιόπουλου, όταν απελπισμένος πια, ο επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος ιταλός αξιωματικός, πυροβολούσε ο ίδιος το μεγάλο επαναστάτη. Έχει προηγηθεί ένας φλογερός επαναστατικός λόγος στα ιταλικά, που κυριολεκτικά αφοπλίζει τους στρατιώτες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Όταν ο Παντελής Πουλιόπουλος άφηνε την τελευταία του πνοή στο Νεζερό, κοντά στο Δομοκό, το ημερολόγιο έγραφε 6 Ιουνίου του 1943. Μαζί του εκτελούνται και οι τροτσκιστές Γιάννης Ξυπόλυτος, Νώντας Γιαννακός και Γιάννης Μακρής και συνολικά 106 κομμουνιστές.

Ο Αγώνας Για Τον Μισθό Είναι Αναπόσπαστο Κομμάτι Του Αγώνα Ενάντια Στο Κεφάλαιο Και Το Κράτος

 Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο 36ο φύλλο της εφημερίδας «Άπατρις».

Η μισθωτή εργασία, δηλαδή η κοινωνική σχέση εκμετάλλευσης της ικανότητας των ανθρώπων για εργασία από το κεφάλαιο, είναι η βάση του καπιταλιστικού κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε. Το εμπόρευμα εργασιακή δύναμη, αυτή η κότα με τα χρυσά αυγά, όταν μπει στη σφαίρα της παραγωγής παράγει αξία μεγαλύτερη από την αξία του. Ο καπιταλιστής πληρώνει στον εργάτη τον μισθό, ένα αντίτιμο που κυμαίνεται γύρω από την αξία της εργασιακής του δύναμης και την υπόλοιπη αξία, την υπεραξία, την χρησιμοποιεί για τη δική του κατανάλωση και, κυρίως, για να την επανεπενδύσει στην καπιταλιστική του επιχείρηση. Όπως δεν υπάρχει δίκαιη εκμετάλλευση έτσι δεν υπάρχει και δίκαιος μισθός. Ο αγώνας για τον μισθό θέτει στην πραγματικότητα επί τάπητος τον βαθμό στον οποίο μπορεί να εκμεταλλευτεί το κεφάλαιο την εργασιακή μας δύναμη, τον βαθμό στον οποίο μπορεί να σφετερίζεται αξία προκειμένου να συνεχίζεται αέναα η αναπαραγωγή του, και μαζί με αυτό η δική μας αναπαραγωγή ως μισθωτών εργατών. 

Αφιέρωμα Μάης '68. 50 χρόνια από την παγκόσμια εξέγερση. Εκδηλώσεις συζητήσεις Πέμπτη 31/5, Παρασκευή 1/6 και Σάββατο 2/6