
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο 36ο φύλλο της εφημερίδας «Άπατρις».
Η μισθωτή εργασία, δηλαδή η κοινωνική
σχέση εκμετάλλευσης της ικανότητας των ανθρώπων για εργασία από το
κεφάλαιο, είναι η βάση του καπιταλιστικού κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε.
Το εμπόρευμα εργασιακή δύναμη, αυτή η κότα με τα χρυσά αυγά, όταν μπει
στη σφαίρα της παραγωγής παράγει αξία μεγαλύτερη από την αξία του. Ο
καπιταλιστής πληρώνει στον εργάτη τον μισθό, ένα αντίτιμο που κυμαίνεται
γύρω από την αξία της εργασιακής του δύναμης και την υπόλοιπη αξία, την
υπεραξία, την χρησιμοποιεί για τη δική του κατανάλωση και, κυρίως, για
να την επανεπενδύσει στην καπιταλιστική του επιχείρηση. Όπως δεν υπάρχει
δίκαιη εκμετάλλευση έτσι δεν υπάρχει και δίκαιος μισθός. Ο αγώνας για
τον μισθό θέτει στην πραγματικότητα επί τάπητος τον βαθμό στον οποίο
μπορεί να εκμεταλλευτεί το κεφάλαιο την εργασιακή μας δύναμη, τον βαθμό
στον οποίο μπορεί να σφετερίζεται αξία προκειμένου να συνεχίζεται αέναα η
αναπαραγωγή του, και μαζί με αυτό η δική μας αναπαραγωγή ως μισθωτών
εργατών.