Κρίση Υπερσυσσώρευσης Και Καπιταλιστική Κυριαρχία / του Γ. Μηλιού

του Γ. Μηλιού

1. Η νέα τραπεζική κρίση


Στις 10/2/2016, ο Kyle Bass, ιδρυ­τής ενός από τα με­γα­λύ­τε­ρα Hedge Funds στον κόσμο, του Hayman Capital, και ένας από τους λί­γους ανα­λυ­τές που το 2008 είχαν προει­δο­ποι­ή­σει για τη ση­μα­σία της κρί­σης των ενυ­πό­θη­κων δα­νεί­ων χα­μη­λής εγ­γύ­η­σης (subrimes), υπο­στή­ρι­ξε ότι η χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση που κυο­φο­ρεί­ται στην Κίνα θα έχει για τις τρά­πε­ζες πε­ντα­πλά­σια έντα­ση συ­γκρι­τι­κά με εκεί­νην του 2008. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο Bass υπο­στή­ρι­ξε ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες αντι­με­τω­πί­ζουν σή­με­ρα απώ­λειες πολ­λα­πλά­σιου ύψους συ­γκρι­τι­κά με τις αμε­ρι­κα­νι­κές το 2008 (3,5 τρις δο­λα­ρί­ων ένα­ντι 650 δις των αμε­ρι­κα­νι­κών τρα­πε­ζών το 2008), ίσως μά­λι­στα και υψη­λό­τε­ρες.

Στον Bass απά­ντη­σε την επό­με­νη μέρα (11/2/2016) η μο­νά­δα ανά­λυ­σης του κι­νε­ζι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος της Deutsche Bank, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του απη­χούν ένα ακραίο σε­νά­ριο «στο οποίο οι οι­κο­νο­μο­λό­γοι μας απο­δί­δουν μόνο 20% πι­θα­νό­τη­τες για την πε­ρί­ο­δο 2017-19». «Η ανά­λυ­σή μας εκτι­μά» συ­νέ­χι­σαν οι ανα­λυ­τές της Deutsche Bank, ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες «έχουν ανά­γκες ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης 500 δις δο­λα­ρί­ων (3,2 τρις γουάν)».[1]

Η Εξόρυξη Στις «Σκουριές» Και Η Θέση Των Μαρξιστών / του Π. Ψάλτη

Η υπόθεση των μεταλλείων Χαλκιδικής επανέρχεται τακτικά στο προσκήνιο από το 2003 με το λεγόμενο «σκάνδαλο Πάχτα». Τότε, το ελληνικό κράτος αγόρασε τα μεταλλεία από την ιδιοκτήτρια εταιρία έναντι 11 εκ. ευρώ και ο τότε Υφυπουργός Οικονομίας Χρήστος Πάχτας υπέγραψε τη σύμβαση παραχώρησης τους στην «Ελληνικός Χρυσός» («ΕΧ»), στην ίδια ακριβώς τιμή χωρίς διεθνή διαγωνισμό και με μια σειρά φοροαπαλλαγών. Για την αγοραπωλησία αυτή, η Κομισιόν το 2011 κατήγγειλε αυτήν την ευνοϊκή μεταχείριση έναντι της «ΕΧ» από τη πλευρά του ελληνικού κράτους και απαίτησε από αυτό να εισπράξει ακόμα 15,4 εκ. ευρώ από την εταιρία - ένα ιδιαίτερα επιεικές πρόστιμο, καθώς ήδη λίγους μήνες μετά την αγοραπωλησία η ονομαστική αξία των μεταλλείων ήταν 408 εκ. ευρώ!

Τι Εννοούμε Με Το Ταξικό Πρόγραμμα*; / του Πάνου Κοσμά

του Πάνου Κοσμά

Ο πολύ σημαντικός διάλογος που άνοιξε στο πλαίσιο της Λαϊκής Ενότητας για τα ζητήματα του προγράμματος και του σχεδίου μετάβασης στο εθνικό νόμισμα(1) έχει τώρα δύο προοπτικές: Η πρώτη, να συνεχίσει τις «υψηλές πτήσεις» σε ζητήματα στρατηγικού προσανατολισμού, και η δεύτερη, να υποταχτεί στην «πειθαρχία του συγκεκριμένου». Βεβαίως, μεθοδολογικά είναι πιο σωστό αυτά τα δύο να συνδυάζονται. Ύστερα όμως από μακρά περίοδο αποϊδεολογικοποίησης, στη διάρκεια της οποίας έχει ατονήσει όχι μόνο η θεωρητική και ιδεολογική «δουλειά» και ο διάλογος στους κόλπους της Αριστεράς, αλλά και ο δεσμός ανάμεσα στην πολιτική και τη θεωρία, στο συγκεκριμένο και το γενικό, είναι απολύτως απαραίτητο κάθε βήμα στρατηγικής θεώρησης και θεωρητικής γενίκευσης να ακολουθείται από μια γενναία «δόση» συγκεκριμενοποίησης.

Ας προ­σπα­θή­σου­με λοι­πόν να ελέγ­ξου­με το νόημα και τις πο­λι­τι­κές συ­νέ­πειες των στρα­τη­γι­κών ιδεών που έχουν κα­τα­τε­θεί, υπο­βάλ­λο­ντάς τες στην «πει­θαρ­χία του συ­γκε­κρι­μέ­νου».

Πιοτρ Κροπότκιν 1842 – 1921

Ρώσος αναρχικός στοχαστής, ο οποίος διατύπωσε μία παραλλαγή της αναρχικής θεωρίας, γνωστής ως «αναρχο-κομουνισμός». Θεωρούσε ότι ο καπιταλισμός δημιουργούσε φτώχεια και τεχνητή σπανιότητα των αγαθών, ενώ προωθούσε την ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων. Πίστευε σε μία κομμουνιστική κοινωνία, χωρίς κράτος, αποκεντρωμένη και βασισμένη στην αλληλοβοήθεια και την εθελοντική οργάνωση των εργατών. Αν και διακρίθηκε σε ποικίλους επιστημονικούς τομείς, από τη ζωολογία και τη γεωγραφία, ως την κοινωνιολογία και την ιστορία, περιφρόνησε την υλική επιτυχία, προς χάρη της ζωής του επαναστάτη.

Ο αριστοκρατικής καταγωγής Πιοτρ Αλεξέγεβιτς Κροπότκιν (Pyotr Kropotkin) γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1842 (9 Δεκεμβρίου 1842 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στη Μόσχα. Ήταν γιος του πρίγκιπα του Σμολένσκ, Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, ο οποίος διέθετε μεγάλα τσιφλίκια και 1200 δουλοπάροικους στη δούλεψή του. Η μητέρα του ήταν κόρη Κοζάκου στρατηγού. 

Βγες Έξω, Σύντροφε ! Ρίσκαρε / Της Αλέκας Ζορμπαλά

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι
Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή
Και της δουλειάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!

Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και
Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!
Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
Οπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!.

Το τραγούδι της Απεργίας! Bertolt Brecht

 

 

Πηγή : tsak-giorgis

BAΣIKA XAPAKTHPIΣTIKA THΣ ΘEΩPIAΣ THΣ AΞIAΣ TOY MAPΞ

του I. Pούμπιν

[O Pούμπιν γεννήθηκε το 1886 στη Pωσία. Δραστήριος επαναστάτης, πήρε μέρος στην επανάσταση του 1905. Mετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου στην EΣΣΔ εργάστηκε σαν καθηγητής της μαρξιστικής οικονομίας και από το 1926 συνεργαζόταν στις έρευνες του ινστιτούτου Mαρξ-Ένγκελς.

Tο 1930, με διαταγή του Στάλιν, τον συνέλαβαν. Tον κατηγόρησαν ότι «μεταχειρίστηκε την επαναστατική μέθοδο του Mαρξ στο πνεύμα του Xεγγελιανισμού». Tον φυλάκισαν, του απέδωσαν την κατηγορία ότι ανήκε σε μια οργάνωση που δεν υπήρχε, τον εξανάγκασαν να «ομολογήσει» πράξεις που ποτέ δεν έκανε, τον εξορισαν, και τελικά τον εξαφάνισαν. (Θεωρείται ότι εκτελέστηκε το 1937)

H συνεισφορά του Pούμπιν στη μελέτη του έργου του Mαρξ είναι τεράστια. Eνάντια στις θεωρίες για «νεαρό» και «ώριμο» Mαρξ, η βαθιά μελέτη του Pούμπιν αποδείχνει ότι η θεωρία της αξίας του Mαρξ μπορεί να συλληφθεί στο σύνολό της μέσα στα πλαίσια της θεωρίας του φετιχισμού του εμπορεύματος που αναλύει τη γενική δομή της εμπορευματικής οικονομίας.

Η Ρωσική Επανάσταση Του 1917

Στις 7 Νοέμβρη του 1917, ή στις 25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο, πριν από 98 χρόνια, είχαμε την κατάληψη της εξουσίας από τους επαναστατημένους εργάτες στην Αγία Πετρούπολη. Η Ρωσική Επανάσταση ήταν γεγονός. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που η εργατική τάξη κατάφερε να πάρει την εξουσία και να την κρατήσει. Είχε προηγηθεί σχεδόν 50 χρόνια πριν, το 1871, η Κομμούνα του Παρισιού στην οποία οι εργάτες κατάφεραν να πάρουν την εξουσία αλλά δεν μπόρεσαν να την κρατήσουν παρά μόνο για μερικούς μήνες. Τα συμπεράσματα από τη μελέτη των μεγάλων εργατικών επαναστάσεων είναι πάντα πολύτιμα για μπορέσουν οι επαναστάτες της δικής μας εποχής να χαράξουν το δρόμο τους, περιορίζοντας τα λάθη και τις αδυναμίες. Πάνω απ’ όλες τις επαναστάσεις δεσπόζουν τα διδάγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης ακριβώς γιατί μπόρεσε να κρατηθεί στην εξουσία, άσχετο αν μερικά χρόνια αργότερα χάθηκε η μάχη ενάντια στο «σύστημα» του Στάλιν ο οποίος οδήγησε τη μεγαλειώδη επανάσταση σε ολοκληρωτικό εκφυλισμό, σε ένα εφιαλτικό μονοκομματικό δικτατορικό καθεστώς που εξευτέλισε και εξευτελίζει μέχρι τις μέρες μας τις λέξεις «εργατική εξουσία», «σοσιαλισμός», «κομμουνισμός» κλπ. Με την ευκαιρία της επετείου του γεγονότος που σημάδεψε όσο κανένα άλλο την πορεία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος αναδημοσιεύσουμε ένα παλιότερο άρθρο του συντρόφου 

Παναγιώτη Βογιατζή.