ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΑ

Σαν Σήμερα το 1871 εγκαταστάθηκε η Παρισινή Κομμούνα.

Η παρούσα συνέντευξη του Μαρξ δόθηκε στις 3 Ιουλίου 1871, ένα περίπου μήνα μετά την πτώση της Παρισινής Κομμούνας, και δημοσιεύθηκε στη New York World στις 18 Ιουλίου του 1871. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς απηχεί το κλίμα των διώξεων και των συκοφαντιών που εξαπέλυσε η ευρωπαϊκή αντίδραση ενάντια στη Διεθνή και τους επαναστάτες κάθε χώρας μετά την ήττα του κινήματος.

Περιλαμβάνεται, πιθανότατα για πρώτη φορά μεταφρασμένη πλήρης στα ελληνικά, στο αφιέρωμα της «Μαρξιστικής Σκέψης» στα 140 χρόνια από την Παρισινή Κομμούνα, τόμος 2, σελ. 59-67. Ο αναγνώστης θα βρει εκεί μια σειρά ακόμη ιστορικά και θεωρητικά κείμενα για την Κομμούνα, γραμμένα από τους Φ. Ένγκελς, Ιούλιο Βαλέ, Λουίζ Μισέλ, Π. Λαφάργκ, Ε. Ρεκλί, Ρ. Ποστγκέιτ, Τ. Μαστρογιαννόπουλο, Τ. Κλιφ και Ορ. Πασχαλινά.

Ισπανία 1936

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου για την Ισπανία του 1936, το Λαϊκό Μέτωπο και την επανάσταση ενάντια στο φασισμό. Τα κείμενα είναι γραμμένα από τον Άντι Ντέργκαν και τον Τόνι Κλιφ που μέσα σε περίπου 140 σελίδες δίνουν την ιστορία της ισπανικής επανάστασης απέναντι στο φασιστικό πραξικόπημα του Φράνκο. 

Στις 16 Φλεβάρη του 1936 το Λαϊκό Μέτωπο, η εκλογική συμμαχία των φιλελεύθερων Δημοκρατικών πολιτικών με τα κόμματα και τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές πέντε χρόνια μετά την ανατροπή της Μοναρχίας. 

Για Τον Μαρξ / του Λουί Αλτουσσέρ

Οι κομμουνιστές αγωνίζονται για την κατάργηση των τάξεων και για μια κομμουνιστική κοινωνία, όπου κάποια μέρα όλοι οι άνθρωποι θα ’ναι ελεύθεροι κι αδερφωμένοι. Ολόκληρη η κλασική μαρξιστική παράδοση όμως απέφυγε να χαρακτηρίσει το μαρξισμό σαν ανθρωπισμό. Γιατί; Επειδή πρακτικά, δηλαδή στα γεγονότα, τη λέξη ανθρωπισμός την εκμεταλλεύεται η αστική ιδεολογία, και τη χρησιμοποιεί για να καταπολεμήσει, δηλαδή να σκοτώσει, μιαν άλλη, αληθινή και για το προλεταριάτο ζωτική λέξη: την ταξική πάλη.

Λουί Αλτουσσέρ

18 Μάρτη 1871 : Ξεκινά H Προσπάθεια Εγκαθίδρυσης Της Παρισινής Κομμούνας (Video)

Σαν σήμερα, στις 18 Μάρτη 1871, ξεσπά στο Παρίσι η εργατική εξέγερση και η προσπάθεια εγκαθίδρυσης της Παρισινής Κομμούνας. Η αστική τάξη τελικά θα χτυπήσει άγρια τους εργάτες, αντιλαμβανόμενη τον κίνδυνο, και 72 μέρες μετά η Κομμούνα είχε κατασταλεί. 

Μπορείτε να διαβάσετε ένα αναλυτικό σχετικό άρθρο με τίτλο «Παρισινή κομμούνα 1871: η έφοδος στον ουρανό και η επίδρασή της στη μαρξιστική σκέψη».

Το παρακάτω βίντεο που παραθέτουμε παρακολουθήστε την συζήτηση που είχαν ο Σταύρος Πανούσης και ο Χρήστος Αβραμίδης, με τον καθηγητή Φιλοσοφίας Ευτύχη Μπιτσάκη ο οποίος αναλύει τους όρους που οδήγησαν στην ύπαρξη της Παρισινής Κομμούνας, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαλύθηκε από τον στρατό.

Πηγή : tsak-giorgis

Ιστορία της Παρισινής Κομμούνας

“Η σταθερή, ακαταμάχητη άνοδος της εργατικής τάξης είναι το κορυφαίο γεγονός του 19ου αιώνα. Το 1830, το 1848, το 1870, ο λαός κυρίευσε το Δημαρχείο, για να το παραχωρήσει πολύ γρήγορα σ’ εκείνους που έκλεβαν τις νίκες του. Το 1871 θα μείνει εκεί, θα αρνηθεί να το παραδώσει και, για περισσότερο από 2 μήνες, θα διοικήσει, θα κυβερνήσει, θα οδηγήσει την πόλη στη μάχη”.

Ο Νίκος Πουλαντζάς Που Ήξερα, Συνέντευξη Με Τον Μικαέλ Λεβί

Νίκος Πουλαντζάς

Στις 16 και 17 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε στη Σορβόνη διεθνές συνέδριο με θέμα το έργο του Νίκου Πουλαντζά. Με αφορμή το συνέδριο, το γαλλικό περιοδικόContretemps μίλησε με τον φιλόσοφο Μικαέλ Λεβί, που για επτά χρόνια διετέλεσε βοηθός του εκλιπόντος διανοητή στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8 – Βανσέν. Τη συνέντευξη πήραν οι Alexis Cukier, Ramzig Keucheyan και Fabio Mascaro Querido.

Μετάφραση στα ελληνικά: Δήμητρα Αλιφιεράκη, Αναστασία Ματσούκα

Οι Απεργίες Πείνας Της ΡΑΦ (1973-1974)

Το ζήτημα των "λευκών κελιών" στη Δυτική Γερμανία

Η περίπτωση της οργάνωσης ΡΑΦ ("Μπάαντερ-Μάινχοφ") στη Γερμανία, παρά το μικρό αριθμητικό της μέγεθος, απασχόλησε έντονα τις γερμανικές αρχές, θεωρώντας την ως μία παραδειγματική και πρωτοφανή ρωγμή στο καθεστώς της αέναης μεταπολεμικής νομιμοφροσύνης του πληθυσμού 2. 

H δράση της παράνομης ΡΑΦ γνώρισε μία κλιμάκωση την άνοιξη του 1972. Στο πλαίσιο της υποστήριξης του αγώνα των Βιετκόνγκ, η ΡΑΦ χτύπησε με εκρηκτικούς μηχανισμούς το αμερικάνικο διοικητήριο στη Χαϊδελβέργη και σειρά άλλων κρατικών στόχων της ΟΔΓ, οι οποίοι συνδέονταν με τη γερμανική συνδρομή στις εμπόλεμες με το Βόρειο Βιετνάμ ΗΠΑ.